Aanvallen en staakt-het-vuren
Op 13 juni 2025 viel Israël aartsvijand Iran aan. Israël rechtvaardigde de doelgerichte aanvallen op het Iraanse atoomprogramma, Iraanse wetenschappers en hoge militairen met een beroep op zelfverdediging naar aanleiding van verhoogde nucleaire dreiging vanuit Iran. Na dagen aanvallen over en weer tussen Iran en Israël mengde op 22 juni ook de Verenigde Staten zich in de strijd door Iran te bombarderen.
Na twaalf dagen oorlog volgde een staakt-het-vuren. Gespreksleider Liesbeth Jansen vroeg aan de Radboudwetenschappers of de oorlog met deze wapenstilstand ten einde is. Midden-Oosten-expert Nora Stel ziet in de regio veel opluchting en verbazing over het feit dat de situatie niet verder is geëscaleerd. Maar we hebben de laatste tijd vaker wapenstilstanden gezien in de regio, die ook weer van tafel gingen. Daardoor blijft de situatie onzeker, legde Stel uit. Hoogleraar internationale betrekkingen Bertjan Verbeek vraagt zich af hoe Iran zal reflecteren op wat er is gebeurd. Hij wees er vanavond op dat Iraanse burgers door de recente aanvallen de fragiliteit van hun land hebben ervaren: het luchtafweersysteem bleek zwak.
Momentum
Jansen vroeg naar het momentum van de aanvallen op Iran. Vormt Iran daadwerkelijk een acute nucleaire dreiging, zoals Israël beweert? Stel meent van niet. Ze lichtte toe dat Amerikaanse inlichtingen uitwijzen dat Iran nog maanden van een atoombom verwijderd is, en dat Iran bovendien niet de intentie heeft om die bom nu te maken. Dat Israël Iran nu toch heeft aangevallen, heeft volgens Stel mede te maken met de situatie in de Gazastrook. Het idee dat deze aanval een afleidingsmanoeuvre van de situatie in Gaza is, leeft bij veel van haar contacten in onder andere Libanon en Syrië. Verbeek leek het met Stel eens te zijn, maar benadrukte ook dat er toch wel veel onzekerheid is over de mate waarin Iran een nucleaire bedreiging is. En hij wees erop dat Israël deze aanval al meer dan twee jaar geleden gepland heeft, zelfs al vóór 7 oktober 2024.
Wie komt er als winnaar uit de bus van deze luchtaanvallen? Stel legde uit dat zowel Israël als Iran de overwinning opeisen. Het Iraanse regime vindt alleen al het doorstaan van de aanvallen een overwinning, omdat Iran de zwakkere partij zou zijn. Tegelijkertijd vindt premier Netanyahu de materiële schade aan Iran een overwinning voor zijn eigen Israël. En misschien is de inmenging van de VS in het conflict wel Israëls grootste overwinning, wierp Stel op.
Framing
Stel legde uit dat Iran duidelijk de zwakkere partij is in dit conflict. Ze wees niet alleen op de context van recente Israëlische aanvallen op Hezbollah en Syrië, maar ook op de grote nucleaire macht van Israël. Maar toch zien Westerse landen Israël als de underdog van deze regio, ziet de Midden-Oosten-expert. Jansen merkte op dat ze weinig verrassing of angst heeft gezien toen ook Amerika zich op het strijdtoneel begaf. Hoe kan dat? Verbeek denkt dat dit te maken heeft met de spitsvondigheid waarmee Israël Westerse landen ervan heeft overtuigd dat Iran de grote vijand is.