Podcast | video
Donderdag 4 juli 2026| 20.00 - 21.30 uur | Collegezalencomplex, Radboud Universiteit | Radboud Reflects en Katholiek Studienetwerk. Bekijk de aankondiging.
Wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen christelijke, islamitische en boeddhistische visies op natuur? En kunnen niet-gelovigen ook iets leren van deze tradities? Religies staan in de weg van een duurzame omgang met het klimaat, is vaak het verwijt. Vooral het christendom zou de mens boven de rest van de natuur stellen en daarmee uitbuiting in de hand werken. Zo zou het de basis hebben gelegd voor de huidige ecologische crisis. Maar klopt dat wel? Hoe wordt er vanuit het boeddhisme en de islam gekeken naar de relatie tussen mens en natuur? Leer van theoloog Christoph Hübenthal, islamoloog Wietske Merison en boeddhismekenner Paul van der Velde over de visies van verschillende religies op duurzaamheid.
Donderdag 4 juli 2026| 20.00 - 21.30 uur | Collegezalencomplex, Radboud Universiteit | Radboud Reflects en Katholiek Studienetwerk. Bekijk de aankondiging.
Achter de scheppingsverhalen zit het bewustzijn dat ons bestaan niet uit zichzelf verklaard kan worden. Dat bewustzijn noemen is moeilijk. Daarom hebben we verhalen die zeggen dat wij onszelf en de aarde te danken hebben aan iets groters. Maar om met z'n allen - ook als niet religieuzen - voor de aarde te zorgen, hebben we misschien geen scheppingsverhaal nodig. Christoph Hübenthal
In de islam zijn veel discussies geweest over waar de mens staat in de schepping. De Koran is daarin leidend. De Koran zegt op veel momenten mooie dingen over mensen, maar nooit zulke mooie dingen als over de niet-menselijke zaken van de schepping. De mens is het mooiste van het mooiste, maar kan ook het laagste van het laagste worden. Daar is discussie over: 'Wat betekent dit?' Wietske Merison
In het boeddhisme en het hindoeïsme staat de mens niet centraal. De mens zoals die nu is, is een gebroken wezen. Mededogen is belangrijk. Het leed dat je om je heen ziet, moet je aanzetten tot mededogen. Daarom redt een monnik bijvoorbeeld geitjes van de slacht - en hebben kloosters vaak een overschot aan geitjes. Paul van der Velde
"Het christendom wordt vaak gezien als oorzaak van de uitputting van de natuur. Maar tijdens de eerste eeuw van het christendom was er helemaal geen ecologische crisis, dus die redenering klopt niet helemaal." (Christoph Hübenthal)
"Binnen de islam is de wereld als een heilige tekst: bosbranden voelen alsof de Koran verbrand wordt." (Wietske Merison)
"Het boeddhisme leert dat de verlichte wereld overal is - we moeten hem alleen leren zien." (Paul van der Velde)
Wat zijn de overeenkomsten en verschillen tussen christelijke, islamitische en boeddhistische visies op natuur? En kunnen niet-gelovigen ook iets leren van deze tradities? Religies staan in de weg van een duurzame omgang met het klimaat, is vaak het verwijt. Vooral het christendom zou de mens boven de rest van de natuur stellen en daarmee uitbuiting in de hand werken. Zo zou het de basis hebben gelegd voor de huidige ecologische crisis. Maar klopt dat wel? Hoe wordt er vanuit het boeddhisme en de islam gekeken naar de relatie tussen mens en natuur? Kom luisteren naar theoloog Christoph Hübenthal, islamoloog Wietske Merison en boeddhismekenner Paul van der Velde over de visies van verschillende religies op duurzaamheid.
In Laudato si’, een schrijven van paus Franciscus over integrale ecologie, stelt hij dat de mens geen heerser mag zijn over de schepping, ook al zien veel christenen dat historisch wel zo. Hij roept op tot solidariteit en gemeenschapszin. Want, stelt hij: de schreeuw van de aarde hangt nauw samen met de schreeuw van de armen. De islam heeft een vergelijkbaar document, het Mizan convenant, dat moslims wereldwijd helpt om bij te dragen aan de strijd tegen klimaatverandering.
In het Westen wordt het boeddhisme vaak gezien als de tegenhanger van het christendom: het boeddhisme denkt vanuit relaties en netwerken en ziet de natuur als een onderling verbonden systeem waar de mens deel van uitmaakt. Maar Paul van der Velde, naast boeddhisme-expert ook een ervaren reisleider in Azië, weet dat de praktijk er vaak anders uitziet.
Na drie korte lezingen gaan de sprekers met elkaar in gesprek. Programmamaker Liesbeth Jansen is de gespreksleider.
Christoph Hübenthal is theoloog en sociaal ethicus aan de Radboud Universiteit. Hij doet onderzoek naar publiekstheologie vanuit de vraag of en hoe religieuze tradities uitspraken kunnen doen die voor iedereen begrijpelijk en relevant zijn.
Wietske Merison probeert als interfaith en islamitisch geestelijk verzorger, theoloog en mensenrechtenjurist bij te dragen aan meer verbinding en rechtvaardigheid. Ze is als onderzoeker o.a. verbonden aan de universiteit van Oxford en de University of California.
Paul van der Velde is religiewetenschapper aan de Radboud Universiteit, gespecialiseerd in Aziatische religies. Hij publiceerde tal van publieksboeken en is daarnaast een ervaren reisleider door onder andere Tibet, China en India.
Wil je op de hoogte blijven van de activiteiten van Radboud Reflects? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.