Emotioneel opwindende of stressvolle ervaringen leiden tot sterke en blijvende herinneringen. Deze scriptie onderzoekt de effecten van noradrenaline (NE) en glucocorticoïde hormonen – corticosterone bij knaagdieren en cortisol bij mensen (CORT) – op de sterkte en specificiteit van het geheugen. Ook wordt onderzocht of stress voorafgaand aan het ophalen van herinneringen de geheugenspecificiteit beïnvloedt en of deze effecten afhankelijk zijn van de energiebeschikbaarheid, met name in de context van mitochondriale disfunctie. De resultaten wijzen erop dat niet alle gedragstaken geschikt zijn voor alle diersoorten (ratten versus muizen) en dat stress de tekorten die samenhangen met mitochondriale disfunctie verergert. Bovendien produceert stress na de training hersenactivatiepatronen die vergelijkbaar zijn met die welke worden waargenomen na uitgebreide training in stressvolle taken bij muizen. Over het geheel genomen tonen de bevindingen aan dat stress voorafgaand aan retentietesten de mitochondriale activiteit in de hippocampus beïnvloedt, evenals de genuanceerde rollen van de CA1- en CA3-regio's binnen de hippocampus voor episodisch geheugen.
Sevgi Bahtiyar (1990) behaalde in 2017 haar master in cognitieve neurowetenschappen aan de Radboud Universiteit. Vervolgens ontving ze de prestigieuze Top Talent grant om haar onderzoek voort te zetten onder begeleiding van prof. Benno Roozendaal en dr. Marloes Henckens aan het Donders Instituut en het Radboudumc. Haar promotieonderzoek richtte zich op de effecten van stresshormonen op de regulatie van de sterkte en specificiteit van episodisch geheugen.