Mensen met een psychiatrische diagnose verschillen biologisch sterk van elkaar. De huidige diagnostiek weerspiegelt die individuele variatie nauwelijks. Dit proefschrift beschrijft de ontwikkeling van referentiekaarten voor de witte stof—de verbindingsbanen in de hersenen. Deze methode werkt vergelijkbaar met de groeikaarten van de Wereldgezondheidsorganisatie, maar brengt in plaats van lengte de spreiding in hersenstructuur over de levensloop in kaart. Het onderzoek toont aan dat de kaarten patronen van individuele afwijkingen in de witte stof blootleggen. Deze structurele verschillen hangen samen met vroege fasen van psychose en verklaren een deel van de klinische variatie bij autisme. Door de focus te verleggen van het groepsgemiddelde naar de biologische variatie van het individu, biedt dit werk een realistisch fundament voor objectiever biologisch onderzoek binnen de computational psychiatry.
Ramona Cirstian (1995) behaalde haar mastertitel in Electrical Engineering (cum laude) aan de Technische Universiteit Eindhoven. In 2021 startte zij haar promotieonderzoek bij het Donders Institute en het Radboudumc. Haar expertise combineert neuroimaging en computational psychiatry. Naast haar neurowetenschappelijke werk onderzoekt zij klassieke filosofie en filologie als geassocieerd lid van de nationale onderzoeksschool OIKOS.