Kinderen hebben bijvoorbeeld op jonge leeftijd veel meer verbindingen dan volwassenen, maar dat maakt ze niet intelligenter. De ontwikkeling van de hersenen is juist grotendeels gebaseerd op het opruimen van overbodige of storende verbindingen zodat alleen de nuttige verbindingen blijven. (Tekst gaat hieronder verder).
Veel mensen denken dat hoe meer hersenverbindingen ze hebben, hoe slimmer mensen zijn. Maar het gaat juist om de kwaliteit van de verbindingen en niet de hoeveelheid.
Als wetenschapper aan het Donders Instituut in Nijmegen bestudeer ik deze hersenverbindingen. Met mijn team onderzoek ik hoe deze verbindingen versterken, verzwakken, gevormd worden, of juist verdwijnen. Het is een fundamentele zoektocht die ons helpt begrijpen hoe de hersenen werken, maar die ook verbanden legt met aandoeningen als ontwikkelingsstoornissen en Alzheimer.
Ik vind het belangrijk om die fundamentele kennis uit te breiden omdat we simpelweg nog zoveel niet weten. Veel hersenaandoeningen ontstaan door hele kleine verstoringen die het brein probeert te compenseren. Het fascineert me hoe sommige afwijkingen in de hersenen leiden tot klachten, terwijl andere nauwelijks impact lijken te hebben.
Wat mij nog steeds verwondert is de enorme flexibiliteit van ons brein. Op elk moment van de dag worden er verbindingen in de hersenen gevormd, versterkt, verzwakt of afgebroken. Dat alles gebeurt voortdurend, en toch zijn we in staat om herinneringen vast te houden en te leren. Hoe kan iets dat zo dynamisch is toch stabiel genoeg zijn om kennis en vaardigheden vast te houden? Het is een van de grootste raadsels voor me en het blijft geweldig om die dynamiek onder de microscoop met eigen ogen te zien gebeuren.
De nieuwsgierigheid die ik als kind had, drijft me nog steeds als wetenschapper. Ik wil gewoon weten hoe het zit, en dat vind ik elke dag opnieuw spannend. Bovendien vind ik het geweldig om dit samen met een team van mensen te doen, mensen uit alle hoeken van de wereld die, ondanks hun verschillen, allemaal dezelfde passie delen. We proberen samen slimmer te worden en elke dag iets nieuws te leren over het brein. Bij het Donders Instituut ben ik daarom op mijn plek. Het is het grootste neurowetenschappelijke instituut in Nederland, en biedt enorm veel expertise in cognitieve neurowetenschappen, kunstmatige intelligentie, en rekenmodellen.
Als ik terugkijk op mijn werk, ben ik het meest trots op de groep mensen die ik in de loop der jaren om me heen heb verzameld. Samen hebben we ons als onderzoeksgroep echt weten te ontwikkelen. Elk jaar verwelkomen we nieuwe studenten, die elk hun eigen perspectieven en ideeën meebrengen, wat zorgt voor een constante stroom aan nieuwe energie en inzichten. Het begeleiden en zien groeien van studenten, promovendi, en postdocs is een van de mooiste aspecten van mijn werk. We hebben samen wetenschappelijke successen geboekt, en als team iets opgebouwd om trots op te zijn.
Wat ik je nog mee wil geven is dat het brein een enorme kracht heeft om zichzelf te vernieuwen. Elke dag verander je jouw brein weer een beetje. Je kunt jezelf blijven verbeteren, stapje voor stapje. Het is een proces van proberen, aanpassen, en soms een stap terug om er daarna weer sterker uit te komen. En als het vandaag niet lukt? Morgen is er altijd weer een nieuwe kans om het te proberen.
Mensen van Donders
Achter elke wetenschappelijke ontdekking schuilt een verhaal. Een verhaal van wetenschappers en medewerkers met doorzettingsvermogen gedreven door nieuwsgierigheid. Wat motiveert hen om dag in en dag uit te duiken in de complexe wereld van het brein? Wat blijft hen fascineren? Welke uitdagingen komen zij tegen? En wat betekent hun werk voor hen persoonlijk? In de serie 'Mensen van Donders' ontmoet je de mensen achter de wetenschap, ontdek je hun passie en wat zij fascinerend vinden aan het brein.