Wat het brein ziet voordat het hoort
In het Turks gebruiken sprekers vaak een snelle handbeweging naar achteren vlak voordat ze een negatief woord zeggen. Om te zien hoe het brein hierop reageert, maakten Zora en haar collega’s digitale avatars. Deze lieten zinnen zien aan 24 moedertaalsprekers van het Turks, terwijl hun breinactiviteit werd gemeten met een EEG.
Soms gebruikten de avatars alleen spraak en andere keren voegden ze een handgebaar toe, een verandering in intonatie, of allebei.
De breinscans lieten iets opmerkelijks zien. Wanneer er een handgebaar bij zat, verwerkte het brein de ontkennende zin veel sneller en met minder moeite. Dit suggereert dat de handbeweging werkt als een soort vroege waarschuwing, die het brein voorbereidt op de ontkennende grammatica nog vóór het woord überhaupt is uitgesproken.
Grammatica opnieuw bekijken
Lange tijd dacht de traditionele wetenschap dat grammatica alleen ging over de woorden die we spreken of schrijven. Zora’s onderzoek bewijst echter dat het veel breder is dan dat.
"Ons onderzoek levert het eerste neurocognitieve bewijs dat gebaren beïnvloeden hoe ons brein grammatica verwerkt," zegt Zora. "Grammatica wordt niet geïsoleerd verwerkt. Het ontstaat uit het vermogen van het brein om meerdere signalen tegelijkertijd te combineren."
Kortom: gebaren zijn niet zomaar iets extra's... Ze zijn een actief onderdeel van onze grammatica. Dus de volgende keer dat je praat met je handen, onthoud dan: je maakt niet zomaar gebaren, je helpt het brein van de ander om te begrijpen wat je zegt.