Loopstoornissen komen vaak voor bij mensen met Parkinson en hebben een enorme impact op hun dagelijks leven. “Lopen verslechtert bij veel mensen met Parkinson als hun arousal verhoogd is,” legt Nonnekes uit. “Denk bijvoorbeeld aan angst of stress. Door die verhoogde spanning communiceren hersengebieden sterker met elkaar, alsof de volumeknop te hard staat.” Dit versterkte signaal kan ertoe leiden dat loopstoornissen verergeren, en in sommige gevallen zelfs tot ‘bevriezen van lopen’ leiden, waarbij iemand letterlijk niet meer vooruit kan komen.
Het onderzoek van Nonnekes richt zich op het begrijpen van deze dynamiek tussen arousal en lopen, en het ontwikkelen van nieuwe manieren om deze negatieve effecten te verminderen. “We willen weten of verhoogde arousal leidt tot een overmaat aan communicatie tussen hersengebieden, en hoe we dit kunnen reguleren,” vertelt hij. “Ons vermoeden is dat, als de spanning te hoog oploopt, dit de samenwerking tussen hersengebieden verstoort. Voor het lopen is het essentieel dat die samenwerking optimaal verloopt.”
Nieuwe technologie waaronder augmented reality
Nonnekes en zijn team meten hersenactiviteit tijdens het lopen, zowel in het lab als in het dagelijks leven van de deelnemers. Dit doen ze met behulp van geavanceerde draagbare technologie, waaronder een speciaal EEG-apparaat met een cap en een draagbare rugzak. “Zo kunnen we niet alleen in gecontroleerde omgevingen, maar ook thuis en in het dagelijks leven van mensen data verzamelen,” zegt Nonnekes. Daarnaast wordt ook de invloed van situaties zoals cognitieve taken en stress getest, om te zien hoe deze factoren arousal en daarmee het lopen beïnvloeden. Tijdens een ander deel van het onderzoek wordt augmented reality techniek toegepast waarbij mensen met Parkinsons lopen terwijl ze de illusie hebben om op grote hoogte te lopen.
Behandelstrategieën
Een belangrijk doel van dit onderzoek is om uiteindelijk nieuwe behandelstrategieën te ontwikkelen die patiënten helpen om hun arousal beter te reguleren en zo het lopen te verbeteren. “In eerdere studies zagen we al dat mensen zelf proberen hun spanning te verminderen, bijvoorbeeld door te denken aan een fijne herinnering of door muziek te gebruiken die hen kalmeert,” legt Nonnekes uit. “We willen deze kennis gebruiken om methoden te ontwikkelen die daadwerkelijk het brein helpen om deze spanning te balanceren en zo loopproblemen te verminderen.”
De resultaten van dit onderzoek kunnen ook breder toepasbaar zijn voor andere aandoeningen waarbij stress en spanning invloed hebben op bewegen. Nonnekes: “We verwachten dat de kennis die we opdoen ook ingezet kan worden bij bijvoorbeeld mensen met ataxie of na een beroerte, omdat stress ook daar een negatieve invloed kan hebben op het bewegen.”