Verantwoordelijkheid geen is eenvoudig. Mensen in staat stellen die verantwoordelijkheid te nemen, blijkt veel moeilijker. In een samenleving waarin steeds meer wordt verwacht van mensen, worden 'eigen kracht' en 'zelfredzaamheid' vaak gepresenteerd als vanzelfsprekend. Wie toch ondersteuning nodig heeft, moet zelf de weg weten te vinden, informatie verzamelen, keuzes maken en soms ingewikkelde juridische procedures doorlopen. Maar zijn mensen hier ook daadwerkelijk toe in staat? In 'Verdwaalde verantwoordelijkheid' is onderzocht hoe de verantwoordelijkheid tussen de overheid en de burger verdeeld is in de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo 2015). Uit het onderzoek blijkt dat veel mensen die afhankelijk zijn van maatschappelijke ondersteuning vaak op momenten van ziekte, verlies of andere ingrijpende gebeurtenissen, worden geconfronteerd met complexe procedures en hoge verwachtingen. Het onderzoek maakt inzichtelijk welke vaardigheden mensen nodig hebben om deze procedures te doorlopen én welke factoren bepalen of mensen die vaardigheden kunnen inzetten. Het resultaat is een indringende analyse van de kloof tussen wat de overheid van mensen verwacht en wat mensen in de praktijk kunnen. 'Verdwaalde verantwoordelijkheid' biedt een nieuw perspectief op toegankelijk recht, de verantwoordelijkheid van de overheid en de vraag hoe de relatie tussen overheid en burger eruit zou moeten zien.
Bas rondde in 2019 de master staats- en bestuursrecht cum laude af aan de Radboud Universiteit. Hij is senior-onderzoeker bij het lectoraat Begrijpelijk en Toegankelijk Recht van de HAN University of Applied Sciences, waar hij vooral empirisch-juridisch onderzoek doet naar de toegankelijkheid van het recht vanuit het perspectief van de burger. Hij specialiseerde zich in juridisch doenvermogen: het vermogen van burgers om hun weg te vinden in complexe juridische procedures. Daarnaast is hij bestuurslid van Legal Valley.