Zoek in de site...

Dian Schrauwen, Masterstage Science, specialisatie: physics of molecules and materials

Hoe ben je bij FELIX terechtgekomen?

Mijn (theoretische) bachelorstage astrochemie vond ik erg interessant. Voor mijn masterstage wilde ik graag experimenteel onderzoek doen. Mijn begeleidster raadde me aan bij FELIX te gaan kijken, bij de groep die zich bezighoudt met laboratory astrochemistry. Dat sprak me meteen aan.

Wat heb je precies gedaan?

Ik richtte me op de chemische reacties in de grote gaswolken in de interstellaire ruimte. Daar worden allerlei moleculen waargenomen. Maar hoe ze precies ontstaan weten we (nog) niet. Er wordt vaak aangenomen dat kleinere moleculen dienen als bouwstenen van grotere. Ik heb gekeken of we de vorming van grote moleculen die veel voorkomen, de polycyclische aromatische koolwaterstoffen, kunnen nabootsen. Een theorie is dat ze worden gevormd door reacties met kleinere cyclische moleculen, zoals benzonitril (C7H5N). Ik heb geprobeerd om een tweede ring aan het benzonitril cation toe te voegen, door te bestuderen hoe het reageert met neutraal acetyleengas (C2H2). En dan keek ik naar de kinetica (de reactiesnelheid) en de spectroscopie (de interactie met straling van verschillende golflengtes van de vrije elektronenlaser) met behulp van een ion-trap. Daarmee bestudeer je de structuur, de reactie en de producten die ontstaan tegelijkertijd.

Ik heb kunnen bepalen dat er verschillende reacties plaatsvinden waarbij acetyleen bindt met benzonitril. Slechts een van die reacties resulteert in een tweede ring. Dat lijkt een tegenvaller, maar we hebben nu een beter beeld van de reacties die kunnen plaatsvinden en welke condities daarbij horen. Daarnaast is de gecombineerde techniek die ik heb gebruikt nieuw. Door mijn werk leren we ook meer over hoe we deze techniek het beste kunnen gebruiken om reacties in beeld te brengen. En ik heb kunnen bijgedragen aan publicaties van mijn dagelijkse begeleider, Daniël Rap.

dian schrauwen

Dian in het lab bij de ion-trap FELion

Hoe zag je gemiddelde dag eruit?

Elke week had ik overleg met mijn onderzoeksgroep. Daar delen we waar we mee bezig zijn, bespreken we waar we tegenaan lopen. Verder verliep mijn werk in fases. Je doet maar een korte tijd experimenten, dan maak je hele lange dagen. Voor het experiment is het lezen, schrijven en voorbereiden. Na het meten is het achter de computer de uitkomsten bestuderen. Waarbij je overigens wel tussendoor bij experimenten van anderen kunt meekijken.

Voor mijn onderzoek heb ik zelf een voorstel geschreven. 2x per jaar kunnen wetenschappers uit heel de wereld onderzoeksvoorstellen indienen bij HFML-FELIX voor meettijd met de vrije elektronenlasers. Er is veel vraag naar meettijd, omdat de lasers hier uniek zijn. Dus het is afwachten of je onderzoek ingepland  wordt. Wel gaaf dat me dat gelukt is.

Wat vond je van je stage?

Ik vond heb lab een fijne plek met aardige mensen. Je doet je eigen onderzoek maar je staat er nooit alleen voor. Je kunt altijd dingen vragen in de onderzoeksgroep. Van tevoren dacht ik dat het lastig zou zijn met al die machines die je moet leren bedienen. Ik ben niet zo technisch, maar dat is geen probleem. En het is ook leuk als je zelf iets kan repareren. Je leert zo ook hoe de meetinstrumenten werken, wat helpt bij het interpreteren van je data.

Hierna ga ik weer een theoretische stage doen. Daarna zou ik wel een PhD bij HFML-FELIX willen doen. Ik heb het idee dat ik in de academische wereld de ruimte heb om dingen interessant te vinden en uit te proberen. Daar kan ik mijn creativiteit wel in kwijt.

Wat moeten studenten weten die denken over een stage bij FELIX?

Het is een groot lab met verschillende onderzoeksgroepen, waar veel wordt gedeeld. Elke week is er een seminar voor alle medewerkers waar je meer hoort over lopend onderzoek. Zo krijg je een goed beeld van wat er gedaan wordt, ook buiten je eigen groep. Dat vind ik een groot pluspunt. Nu ik beter weet wat er is, kan ik beter bepalen wat ik wil.