Zoek in de site...

Ervaringsverhalen

Honoursstage met complexe zorgverlening: ‘dit is mijn toekomstig werkveld.’

Ruben 2Toen Ruben na zijn studie Economie begon aan de bachelor Psychologie, merkte hij al snel dat hier zijn passie lag. Om de verbinding met de praktijk te kunnen krijgen die hij enigszins miste in zijn opleiding, besloot Ruben zich op te geven voor het klinische honoursprogramma van Psychologie.

Tijdens het programma kon Ruben meekijken in de Basis GGZ (Indigo), en heeft hij een half jaar stagegelopen in de verslavingszorg (Iriszorg). Hij deed hier niet alleen nieuwe ervaring op voor zijn studie, maar kwam er ook achter waar zijn affiniteit lag. ‘In de verslavingszorg kwam ik mijn passie voor complexe casuïstiek tegen. Het multidisciplinaire karakter sprak me erg aan, er werd vanuit diverse invalshoeken naar de patiënt gekeken. Verslaving is heel complex, wat het uitzoeken van de oorzaak en juiste behandeling een uitdaging maakt. Ik herinner me een vergadering met alle GZ-psychologen bij elkaar, waarin met veel diepgang over complexe casuïstiek werd gesproken. Op dit moment realiseerde ik mij: ‘dit is mijn toekomstig werkveld.’

Bij zijn stageplek in de verslavingszorg kreeg Ruben ook de mogelijkheid om zijn bachelorthesis uit te voeren. Hier kwam hij in aanraking met psychologisch onderzoek in de praktijk. ‘Ik bleek onderzoek heel leuk te vinden: het was veel dynamischer dan ik op voorhand dacht. Hierdoor kon ik beter de brug slaan tussen theorie en praktijk en leerde ik dat onderzoek uit veel meer bestaat dan literatuur zoeken en computerwerk uitvoeren. De komende tijd wil ik me vooral richten op het leren van therapeutische vaardigheden om uiteindelijk klinisch psycholoog te worden, maar er is zeker een mogelijkheid dat ik later weer in het onderzoek terecht zal komen.’

Het honoursprogramma bood voor Ruben verschillende mogelijkheden. ‘Het honoursprogramma helpt bij het ontwikkelen van een kritische blik. Zo ben ik nu lid van de opleidingscommissie van de opleiding Psychologie op de Radboud Universiteit, waarin ik meedenk over mogelijke verbeteringen voor de opleiding. Ook zorgde de ervaring binnen het honoursprogramma ervoor dat de stof in mijn bachelor veel tastbaarder werd: het opdoen van praktijkervaring stelde mij in staat om steeds beter de koppeling tussen de wetenschappelijke literatuur en de uitvoering in de praktijk te maken. De praktijkervaring die ik heb opgedaan, maakte deze koppeling veel directer, en inspireerde tot het formuleren van nieuwe ideeën.’