Zoek in de site...

Studentenblog

Hoe is het om naast je studie nog een extra uitdaging aan te gaan bij de Radboud Honours Academy? Jasmijn (masterstudente Geschiedenis), Constantijn (bachelorstudent Geneeskunde) en Veerle (bachelorstudente Psychologie) vertellen over hun ervaringen.

Waarom hebben jullie ervoor gekozen een honoursprogramma te volgen?
Jasmijn: “Voor mij was het vooral de interdisciplinaire groep die me aansprak. In mijn honoursprogramma Building Bridges werkte ik samen met een groep studenten van verschillende studies. Het was leuk om zoveel nieuwe mensen te leren kennen en te kijken hoe je elk vanuit je eigen discipline kan bijdragen aan het aanpakken van een vraagstuk. Dat maakt het echt een extra uitdaging naast je studie.”

Constantijn vult aan: “Ik vond de extra academische uitdaging ook erg leuk. In mijn honoursprogramma Medical Sciences lag er een grote focus op onderzoek, wat binnen de academische wereld belangrijk is. Ik wilde me graag in het buitenland verder ontwikkelen: het honoursprogramma bood daarvoor een gouden kans.”

Veerle: “Binnen mijn bachelor Psychologie miste ik de directe koppeling met de praktijk; de focus lag naar mijn idee vooral op onderzoek en theorie. In het honoursprogramma Gezondheidszorgpsychologie kreeg ik de mogelijkheid al vroeg in mijn studie kennis te maken met de beroepspraktijk.”

Wat houdt dat in, zo’n honoursprogramma?
Constantijn: “Ik ben net klaar met het eerste jaar van het honoursprogramma Medical Sciences. Daarin heb ik meegekeken op veel verschillende afdelingen in het ziekenhuis: bijvoorbeeld bij oncologie en hart- en vaatziekten. Je neemt een kijkje op de afdeling en leert wat voor onderzoek er gedaan wordt en komt in contact met onderzoekers en artsen. De volgende stap is het uitvoeren van een eigen onderzoek. In mijn stage ga ik kijken naar subarachnoïdale bloedingen (bloedingen tussen de hersenvliezen). Volgend jaar zal ik het onderzoek voortzetten in New York.”

Veerle: “Ik volg ook een tweejarig programma. In het eerste jaar heb ik twee keer drie maanden stagegelopen; je kijkt veel mee in de praktijk. Daarnaast kreeg ik les over onderwerpen die in de reguliere colleges van mijn studie niet besproken worden. In het tweede jaar heb ik mijn scriptie en honoursprogramma gecombineerd en onderzoek gedaan bij de HSK, een organisatie voor psychische zorg. Doordat ik mijn onderzoek over functioneel neurologische stoornissen binnen deze organisatie heb kunnen uitvoeren, heb ik veel ervaring opgedaan in de praktijk.”

Jasmijn: “Mijn programma is iets anders opgezet: het is een interdisciplinair en duurt een jaar. Samen met een groep studenten van verschillende studies heb ik gewerkt aan twee interdisciplinaire vraagstukken. Als deel van de ‘denktank’ in het tweede semester hebben we in opdracht van museum het Valkhof een idee uitgewerkt om meer studenten bij het museum te betrekken. Je werkt samen met een heel diverse groep aan een advies dat ook daadwerkelijk wordt uitgevoerd in de praktijk.”

Wat was voor jullie een hoogtepunt?
Veerle: “Tijdens mijn onderzoeksstage las ik over een congres in Boston dat ging over het onderwerp waar ik mij mee bezighield. Dit heb ik aan mijn begeleiders voorgelegd, en samen met hen heb ik een presentatievoorstel ingediend over mijn onderzoek. Ons voorstel werd goedgekeurd en na hard werken om alles rond te krijgen hebben we het onderzoek mogen presenteren in Boston. Dat was voor mij echt een hoogtepunt.”

Constantijn: “Ik vond het heel leuk dat ik een eigen project mocht voorstellen om mee aan de slag te gaan. Ik heb gemerkt dat er heel veel mogelijk is als je af en toe een beetje assertief durft te zijn. Dat ik mijn onderzoek volgend jaar in New York mag uitvoeren is een unieke kans.”

Jasmijn: “Dat het werkt om soms een beetje brutaal – of in elk geval assertief – te zijn, heb ik ook meegekregen. Nee heb je, ja kun je krijgen. Voor mij was daarbij een hoogtepunt ook het werken in een interdisciplinaire groep: je merkt dat iedereen een andere kijk heeft op een onderwerp, maar toch heb je iedere invalshoek wel nodig. Zo kom je samen tot nieuwe inzichten.”

Hebben jullie advies voor studenten die een honoursprogramma overwegen?
Jasmijn: “Een honoursprogramma is natuurlijk wel een tijdsinvestering, maar je krijgt er veel voor terug. Je krijgt veel persoonlijke begeleiding en leert daarmee veel. Niet alleen over het onderwerp, maar ook over jezelf. Daardoor heb ik nu ook een beter beeld van waar ik naartoe wil.”

Veerle: “Toen ik begon met studeren wilde ik absoluut geen onderzoek doen; ik was zelfs op zoek naar een studie waar dat niet hoefde. Als je me drie jaar geleden had verteld dat ik het nu zo leuk zou vinden, zou ik je voor gek verklaren. Als aankomend student denk je misschien hetzelfde, maar dat zou je nog wel eens kunnen verbazen. Je kunt veel kanten op binnen de verschillende honoursprogramma’s en leert zo vanzelf kennen wat je leuk, of juist niet leuk vindt.”

Constantijn: “Ik sluit me aan bij de anderen: ik zou het zeker aanraden, je leert jezelf en je sterke kanten kennen. Je voelt je veel meer voorbereid op je toekomst en leert veel mensen kennen in je vakgebied. De gesprekken die je met hen al tijdens zo’n vroeg stadium in je studie kunt voeren, kunnen echt een verschil maken.”

Studentenblog