Zoek in de site...

Het Romeinse keizerrijk en infrastructuur

Verschillende van onze projecten bestuderen infrastructuur, zowel in Rome als in de noordwestelijke provincies van het Romeinse Rijk. In Rome analyseren we een deel van de oudste consulaire weg, de Via Appia, en in de noordwestelijke provincies focussen verscheidene projecten op Romeinse infrastructuur.

Moderniteit komt met ongeziene niveaus van mobiliteit. Van pendelen naar school of werk tot bestellingen op Amazon. Samen hebben deze schijnbaar kleine verplaatsingen een grote impact op onze omgeving. Het project van dr. Rinse Willet 'The road to nowhere? Connectivity and Roman settlement patterns in the eastern Netherlands' onderzoekt hoe innovaties op gebied van infrastructuur, die hun intrede deden bij de Romeinse verovering, de omgeving veranderden. Veranderde de aanwezigheid van bruggen, wegen, kanalen, en dijken de locatie en de natuur van nederzettingen? Volgden deze nieuwe elementen voorgaande netwerken uit de IJzertijd? Willet beantwoordt deze vragen door de archeologische studie van wegen en nederzettingen in oost-Nederland, door middel van geofysische survey en GIS.

Hoe creëren wereldrijken samenhang? Het onderzoek van prof. dr. Astrid van Oyen naar 'terra sigillata', een zeer gestandaardiseerde keramiek met erg wijde verspreiding in de Romeinse wereld, toont aan dat deze potten een actieve rol speelden in het creëren van herkenbaarheid doorheen het Rijk. Terra sigillata was geen symbool van culturele identiteit, maar fungeerde als een soort van 'joker' die in vele verschillende contexten ingezet kon worden. In ander onderzoek ontwikkelde Van Oyen een nieuw model voor Romeinse imperiale controle. Op basis van een studie naar opslaginfrastructuur stelt ze het Romeinse Rijk voor niet als een piramidale hiërarchie, maar als een caleidoscoop waar verschillende sociale verhoudingen in elkaar konden overgaan, hetgeen hiërarchie mogelijk maakte maar tegelijk ook verdoezelde.