Tja, de bezuinigingen. Op alle plekken van de campus gaan de gesprekken erover, worden de gevolgen langzaam duidelijk. Met deze bezuinigingen op onderwijs en de onderwijsorganisatie komt bijna rechtstreeks ook onderwijsvernieuwing onder druk te staan. Dan is het verleidelijk om te constateren wat er allemaal niet deugt aan die bezuinigingen, dat we moeten proberen toch alles zo te laten zijn als het altijd al was. Of een ander geluid: never waste a good crisis, eindelijk een goed moment om er eens de bezem door te halen.
Op de één-na-laatste dag van januari vierden we (met een flink aantal van jullie) het lustrum van het Radboud Teaching and Learning Centre. Zo’n mijlpaal is natuurlijk een goed moment om eens terug te kijken wat er allemaal gebeurd is in die jaren. We werden dus gelijk met de berichtgeving over bezuinigingen, gedwongen om eens naar onze successen te kijken. We gingen kijken naar wat veel effect heeft gehad en wat er precies goed werkte om docenten zichzelf, hun onderwijs en hun studenten verder te helpen ontwikkelen. Om met de woorden van de onderwijsvisie te spreken: op zoek naar een meer concreet antwoord op de manier waarop het TLC sinds 2020 bijdraagt aan een stimulerende, verwelkomende, verbindende onderwijsomgeving op onze universiteit. Het resultaat hiervan was is een mooi, creatief vormgegeven magazine dat op alle fronten uitstraalt hoe we vanuit het TLC ons onderwijs in beweging brengen.
In het magazine zie je bijvoorbeeld hoeveel voucherprojecten we mogelijk hebben gemaakt (op dit moment: 56 onderwijsinnovatieve ontwikkelingen of -onderzoeken) en wat daar de opbrengst van is: vernieuwende onderwijsvormen, toegekende Comeniusprojecten, interfacultaire samenwerkingen, onderzoekspublicaties over onderwijsinnovaties in diverse vakgebieden. In ons magazine zetten onze ambassadeurs, ‘friends’ en voucher-alumni nog eens op een rij wat zij belangrijk vinden in onderwijs en hoe ze dat graag vormgeven. Het huidige kernteam van het TLC mocht zelfs nog even dromen over ons ideale onderwijsplaatje van de toekomst.
Deze vouchers zijn natuurlijk maar een topje van een grote, onderwijs-ontwikkelende ijsberg op onze campus. Maar wat vooral zichtbaar is geworden, is dat we over het algemeen trots kunnen zijn op hoe we werk maken van goed onderwijs.
Nou snap ik dat niet iedereen een persoonlijk magazine in elkaar gaat zetten. Maar, misschien kunnen we onszelf (of elkaar, nog beter) in deze tijden van onderwijs onder druk, eens uitdagen voorbij onze selectieve perceptie voorbij te komen. Wat zien we niét, omdat we er niet naar kijken? Kan het zijn dat we kijken in de richting van wat we willen zien? Hoe kunnen we zoeken naar wat we meestal niet zien?
Doe eens gek: start vanuit hoe een alternatieve ideaal-situatie eruit zou kunnen zien. Wat is daarvoor nodig, hoe kunnen we dat realiseren? En ja, ik weet ook dat het hier verleidelijk is om meteen alles af te doen met een familie beren op de weg: ‘kan niet, mag niet, gaat niet’. De gouden regel van brainstormen is niet voor niks: alles kan, hoe gekker hoe beter. Als we teveel denken vanuit de huidige situatie, vinden we vooral de huidige problemen.
En wie weet, kom je samen met een collega tot inspirerende nieuwe ideeën voor ons onderwijs van de toekomst. Deel ze heel graag met ons, hoe onrealistisch die ideeën misschien nu lijken. Praat mee over onderwijs, kom langs in onze lounge op donderdag. Want onderwijsontwikkeling en vernieuwende ideeën komen niet van bovenaf of van onderop, maar van binnenuit.
