Ben Gorissen
Ben Gorissen

De onderwijslust van Ben Gorissen

Als tegenhanger van een onderwijslast vragen we elke maand een docent om een onderwijslust te delen. Dit keer vertelt Ben Gorissen, wetenschappelijk docent bij het Team Anatomie van het Radboudumc, waar hij energie van krijgt in het onderwijs.

Waar haal jij je onderwijslust vandaan? 

''Mijn onderwijslust komt voort uit mijn fascinatie voor de logica van het menselijk lichaam. Anatomie is voor mij geen lijst met termen, maar een bouwplan waarin vorm en functie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Dat universele fundament is de basis, maar tegelijkertijd zie je dat ieder mens uniek is door subtiele anatomische variaties. Ik vind het daarom geweldig om studenten dat te leren: kijken naar die balans tussen het grote 'plan' en de unieke persoon die we, ook anatomisch, zijn.'' 

Wat hoop jij studenten mee te geven? 

''Ik hoop studenten een stevig fundament mee te geven voor hun hele carrière. Anatomie vormt mede de basis voor klinisch redeneren. Juist in een tijd waarin technologie, van operatierobots tot AI-ondersteunde diagnostiek, een steeds grotere rol speelt. Wie die technologie verantwoord wil gebruiken, moet nog steeds de onderliggende principes begrijpen. 

Daarnaast wil ik ze een kritische vorm van AI-geletterdheid meegeven. Niet alleen weten wat je met AI kunt, maar vooral ook hoe je het inzet zonder dat het je leerproces verarmt. In mijn ogen is dat bewust kiezen hoe AI je het beste kan helpen en daar stem je vervolgens je aanpak op af. Daarbij mogen duidelijke spelregels niet worden vergeten, zoals: voer geen patiëntgegevens in, refereer correct, respecteer privacy en ethiek, en ga doelgericht om met de energie die AI kost. 

Een belangrijk principe dat ik daarbij meegeef is een “controle lus”: eerst een antwoord of denkrichting ophalen, daarna verifiëren met betrouwbare bronnen en pas dan toepassen (mens-machine-mens principe). Zo blijft het eigen oordeel leidend.'' 

Waar ben je als docent trots op? 

''Ik ben trots op de balans die we samen met collega’s en onderwijsexperts aanbrengen in onze Anatomie-AI coach, die momenteel in ontwikkeling is. Leren is een werkwoord, het vraagt soms om ‘productieve frictie’ om tot diepe verwerking te komen. We wilden daarom geen antwoordmachine, maar ook geen tool die alleen maar blijft doorvragen. De AI-coach is bewust hybride en helpt inhoudelijk door vragen te beantwoorden binnen het leerdoel en schakelt daarna door naar een coachende modus die het denken activeert. Denk aan vervolgvraagstukken of checkvragen. Die combinatie is belangrijk: het moet uitnodigen tot gebruik, maar óók aanzetten tot redeneren. 

We nemen daarbij de beperkingen van AI serieus. Ik liet bijvoorbeeld eens een infographic over neuroanatomie genereren. Visueel zag die er overtuigend uit, maar er stonden meerdere fouten in, van onjuiste termen tot niet-bestaande structuren. In plaats van het als illustratie te gebruiken, heb ik het ingezet als leeropdracht. Studenten moesten de fouten opsporen en het corrigeren met betrouwbare bronnen. Juist dat maakt zichtbaar waarom controleren en brongebruik onderdeel zijn van professioneel en academisch handelen.'' 

Wat was jouw grootste leermoment als docent? 

''De verschuiving van focus op inhoud naar focus op observatie. Als jonge docent ben je vooral bezig met de vraag of je het verhaal goed overbrengt. Door de ervaring die ik opdeed, kwam er steeds meer rust om beter te kijken naar wat er werkelijk in de groep gebeurt. 

Mijn grootste inzicht is dat ik pas echt effectief ben als ik studenten ruimte geef om het zelf uit te zoeken. Ik hoef niet de alwetende expert te zijn; ik wil vooral het denkproces aanzetten en begeleiden. Het geeft veel voldoening om studenten te zien ontdekken dat ze tot dieper inzicht in staat zijn dan ze vooraf dachten.'' 

Wat zou je nog eens willen uitproberen in je onderwijs? 

''Ik zie mezelf steeds meer als ontwerper van leerervaringen. Ik ben benieuwd naar de mogelijkheden om AI in te zetten als persoonlijke tutor of oefenpartner die doorvraagt en feedback geeft, zodat studenten nog beter voorbereid naar onderwijsmomenten kunnen komen. Mijn doel is dat onze gezamenlijke tijd in de snijzaal of collegezaal meer ruimte krijgt voor waar menselijke interactie het verschil maakt: verdieping, professionele dialoog en samen leren redeneren. Technologie kan ondersteunen bij voorbereiding en oefening, maar de kern blijft het gesprek, de nuance en het vakmanschap.'' 

Contactinformatie