Waar haal jij je onderwijslust vandaan?
'Mijn onderwijslust haal ik uit momenten waarop ik studenten echt weet te inspireren. Een mooi voorbeeld is een proefcollege ‘Groen Biologie’ dat ik laatst gaf tijdens de BSc open dagen. Ik vertelde over ecosystemen en kantelpunten, onderwerpen die sterk verbonden zijn met de effecten van milieu- en klimaatsveranderingen. In de zaal zaten veel toekomstige studenten met hun ouders. Bijna grappend zei ik tegen de jongeren: “Bij ons leer je als ecoloog natuurlijke oplossingen te zoeken voor de problemen die de persoon naast je heeft veroorzaakt.” Dat zorgde voor een lach uit de zaal en meteen voelde je de energie veranderen; het leek wel urgenter te worden!'
'Dit soort momenten zijn voor mij als docent ontzettend waardevol. Het is prachtig om jonge mensen nieuwsgierig te maken naar de natuur, hen te helpen haar biodiversiteit te begrijpen en hen te inspireren om de natuur te koesteren. Als ik studenten op die manier kan raken en motiveren, geeft dat mij de drive om het beste uit mezelf en uit mijn onderwijs te halen.'
Wat was jouw grootste leermoment als docent?
'Mijn grootste leermoment als docent is het besef dat we vaak te veel summatief toetsen en dat dit niet altijd het beoogde doel bereikt. In veel van mijn cursussen zit een veldwerkcomponent en ik neem studenten regelmatig mee naar het veld voor mijn eigen onderzoek. Het is juist in die momenten, wanneer je samen bezig bent in een praktische setting, dat de hiërarchie vervaagt en er een natuurlijke uitwisseling van kennis ontstaat. Dit is volgens mij waar leren echt gebeurt—voor zowel student als docent. Het gaat niet alleen om de overname van informatie, maar om samen nadenken, vragen stellen en oplossingen vinden. Dat heeft mij doen inzien dat we meer zouden moeten investeren in ‘blended’ onderwijs, waarin theorie en praktijk hand in hand gaan.'
'Mijn boodschap is dat we studenten minder op standaardtoetsen moeten afrekenen en meer moeten beoordelen op hun vermogen om theorie toe te passen in een praktische context. Dat vraagt om onderwijs dat ruimte geeft aan echte interactie, kritisch denken en leren door te doen. Voor mij is dit de kern van waar goed onderwijs over gaat.'
Wat hoop jij studenten mee te geven?
'Wat ik hoop studenten mee te geven, is de bagage om verantwoordelijke en goed geïnformeerde vertegenwoordigers te worden van de natuur en haar biodiversiteit. We bevinden ons in een ‘polycrisis’, waarin klimaatverandering en biodiversiteitsverlies de meest urgente uitdagingen vormen. De huidige generatie studenten staat voor de complexe taak om oplossingen te vinden en bij te dragen aan het keren van deze ontwikkelingen. Daarvoor zijn kritische denkers nodig, mensen die niet alleen een scherpe analytische blik hebben, maar ook met een open en creatieve geest naar problemen kunnen kijken. We hebben ‘brede experts’ nodig: professionals die zowel een stevige basis hebben als de vaardigheden om interdisciplinair te werken en nieuwe inzichten te ontwikkelen.'
'In mijn onderwijs streef ik ernaar om verdieping te bieden, terwijl ik zorg voor een solide fundament. Ik creëer graag ruimte voor studenten om te debatteren en discussiëren, omdat ik geloof dat dit een van de meest leerzame manieren is om onderwerpen echt te doorgronden. Mijn doel is om hen niet alleen kennis mee te geven, maar ook de tools en mindset om actief bij te dragen aan het behoud van biodiversiteit en het aanpakken van milieuproblemen.'
Wat heb jij geleerd van je studenten?
'Wat ik heb geleerd van mijn studenten, is om te durven investeren in hen—ze echt te leren kennen, zowel in hun sterktes als hun uitdagingen. Maar ook om zelf kwetsbaar te durven zijn. Het kan spannend zijn om je als docent menselijk op te stellen, maar ik heb gemerkt dat dit vaak leidt tot wederzijds respect en een betere band. Ik zeg regelmatig tegen mijn studenten, of dat nu in cursussen of stages is: “De enige reden dat ik vóór de ‘klas’ sta, is dat ik meer ervaring heb.” Over een paar jaar kunnen ze net zo goed mijn collega zijn—of zelfs mijn leidinggevende! Waarom zou ik ze dan niet nu al behandelen als mijn gelijken?'
'Deze benadering werkt voor mij heel goed, maar het was wel iets dat ik heb moeten leren. In het begin voelde het wat onwennig om die hiërarchie los te laten, maar ik zie nu hoe belangrijk het is om studenten serieus te nemen als partners in het leerproces. Door samen te werken, te leren en open te zijn, groeien niet alleen zij, maar leer ik zelf ook iedere dag weer bij.'
Wat zou je nog eens willen uitproberen in je onderwijs?
'Spelletjes spelen met studenten. Als kind leer je vaak het beste door te spelen, maar in het hoger onderwijs wordt dat al snel als ‘kinderachtig’ gezien. Toch denk ik dat spelelementen een enorme meerwaarde kunnen hebben voor het leren van complexe concepten. In één van mijn colleges over plant-bodem interacties gebruik ik al een soort rollenspel, maar ik droom ervan om een bord- of kaartspel te ontwikkelen. Het idee is dat studenten een plantgemeenschap moeten bouwen die bestand is tegen stressfactoren zoals klimaatverandering of invasieve soorten. Ze zouden daarbij belangrijke ecologische concepten moeten toepassen, zoals biodiversiteit, competitie, verspreiding en facilitatie. Het spel moet ook een competitief element krijgen. Denk aan ‘pestkaarten’, zoals droogte of natuurbranden, die een speler tegen een ander kan inzetten. Spelers moeten dan strategieën bedenken om de impact van zulke tegenslagen op hun gemeenschap te minimaliseren. Je bent dan dus echt bezig met de stof.'
'Ik geloof dat zo’n spel niet alleen het leren verdiept, maar het ook leuker en interactiever maakt. Het kan studenten helpen om abstracte theorieën te vertalen naar praktische situaties en tegelijk samenwerken en kritisch nadenken stimuleren. Het lijkt me een geweldige manier om ecologische principes tot leven te brengen!'