Waar haal jij je onderwijslust vandaan?
Ik doe onderzoek naar ethische vragen die digitalisering met zich mee brengt, zoals aan het gebruik van AI in het onderwijs of de toenemende invloed van grote technologiebedrijven op de gezondheidszorg. Ik hou ervan om met studenten over deze actuele thematiek in gesprek te gaan en vooral ook samen na te denken over wat we kunnen doen om op een verantwoorde manier met digitalisering in onze samenleving om te gaan. Studenten stellen kritische vragen, dagen me uit en houden me scherp. Juist die wisselwerking vind ik enorm inspirerend.
Welk onderwijsmoment is jou altijd bijgebleven?
Tijdens mijn cursussen speel ik serious games met studenten. Ik kan bijvoorbeeld uitleggen hoe een algoritme werkt en in een college een definitie presenteren, maar ik kan studenten ook de beperkingen van algoritmisch denken laten ervaren. Dan gaan we samen naar buiten voor een algoritmische wandeling. Juist zulke bijeenkomsten blijven mij vaak bij, want ineens worden tijdens zo’n wandeling de ethische vraagstukken heel concreet. Je ziet de kwartjes vallen – dat geeft zo’n energie!
Wat hoop jij studenten mee te geven?
Denk kritisch na over het gebruik van technologie. Technologie is niet iets dat ons overkomt, we kunnen daarin bewust keuzes maken. Door ons daarvan bewust te zijn, kunnen we samen onze technologische toekomst vormgeven.
Waar ben je als docent trots op?
Ik doe zelf veel interdisciplinair onderzoek en ook in mijn cursussen vind ik het belangrijk om studenten kennis te laten maken met andere perspectieven. Bijvoorbeeld door iHub collega’s van de rechtenfaculteit uit te nodigen voor een gastcollege in mijn filosofiecursus of door zelf ethiekcolleges te geven aan communicatiestudenten. Zulke kruisbestuivingen leveren vaak verrassende inzichten op – voor de studenten, maar zeker ook voor mijzelf.
Wat was jouw grootste leermoment als docent?
Door de jaren heen heb ik geleerd dat mijn interactieve, interdisciplinaire aanpak niet bij alle studenten in de smaak valt – en dat is oké. Ik weet nu beter hoe ik daar een balans in kan vinden. Dat betekent niet dat ik ervaringsleren minder belangrijk ben gaan vinden. Integendeel. Juist de oefeningen die op het eerste gezicht weinig met het tentamen te maken lijken te hebben, blijven studenten soms bij. Zo hoor ik soms maanden later nog van studenten over de algoritmische wandeling die indruk maakte.
Wat zou je nog eens willen uitproberen in je onderwijs?
Laatst werkte ik mee aan een project waarbij ik met andere onderzoekers via een bepaald format gezamenlijk een boekhoofdstuk schreef. Zoiets zou ik graag met studenten willen doen in plaats van een tentamen. Samen een publicatie schrijven, waarbij iedereen verantwoordelijkheid neemt voor een stukje inhoud én voor het geheel. Dat lijkt me een waardevolle en leerzame ervaring voor ons allemaal.