Het klinkt een beetje vreemd misschien, maar op het moment “onderga” ik het allemaal wat gelaten. Dat komt deels door de ongelofelijk drukke onderwijsperiode waarin weinig tijd is voor reflectie. Maar aan de andere kant merk ik bij mezelf een gebrek connectie met de universiteit. En vooral een soort gebrek aan koers van de universiteit waar ik me mee wil verbinden. Waar staat de Radboud Universiteit eigenlijk voor? Wat zijn onze kernwaarden, zowel naar binnen als naar buiten toe? Wat is onze signatuur? Er wordt vaak gesteld, bijvoorbeeld door het College van Bestuur, dat de Radboud Universiteit een duidelijke, unieke identiteit heeft. In het verleden was er inderdaad een duidelijke Katholieke signatuur, en ook Nijmegen heeft als traditioneel links bolwerk een bepaalde signatuur. Maar wat zijn tegenwoordig de kernwaarden van de Radboud Universiteit? Hoe navigeren we als universiteit door deze woelige tijden? Wat is ons kompas hierbij?
Het klinkt misschien niet als verrassend uit de pen van een bedrijfskundige, maar het is denk ik tijd om de universiteit meer als een bedrijf te zien. Dat klinkt heel eng, maar is het niet. Bottom-line komt het erop neer dat bedrijven kunnen overleven in een weerbarstige omgeving wanneer ze waarde creëren voor hun klanten. Wanneer bedrijven waarde creëren, dan is dat aantrekkelijk voor potentiële klanten (lees: studenten). Daarnaast moet je goed kijken hoe je die waarde kunt blijven creëren, anders wordt je links en rechts ingehaald door de concurrentie. Door de teruglopende studentenaantallen zal juist die concurrentie tussen universiteiten toenemen, we vissen allemaal uit een kleiner wordende vijver van studenten. We hebben een duidelijk verhaal nodig naar die vijver van potentiële studenten; waarom zouden ze nou naar Nijmegen komen, en niet naar een andere universiteit? Wat is, in marketingtermen, ons unique selling point op het gebied van onderwijs? Welke waarde creëren we voor ze, en hoe is die uniek ten opzichte van andere universiteiten? Studenten kijken vooral naar de studies en het onderwijs, plus natuurlijk zaken die we minder goed in de hand hebben zoals het studentenleven, en de huisvesting. Gezien de toenemende concurrentie is hier ook durf voor nodig, en een duidelijke visie op welke waarde wij willen creëren als Radboud Universiteit, en op welke waarden dat is gebaseerd. Dat is geen vraagstuk voor de marketingafdeling alleen, dat is iets waar we allemaal een taak in hebben. Het is aan bestuurders op alle lagen om die visie te formuleren en om dit gezamenlijk uit te voeren. Zodoende kunnen we beloften over waardencreatie die we doen aan studenten waarmaken.
Om die waarde te blijven creëren voor onze studenten heb je dus goed en gemotiveerd personeel nodig. Nog maar eens een mooie management-term; de employee value proposition. Wat maakt de Radboud Universiteit nou een werkgever waarvoor je wil komen en blijven werken, en waarvoor je een stapje extra wil doen? Met andere woorden, welke waarde creëren we voor onze medewerkers? Hier ligt een schone taak voor het bestuur van onze universiteit die met een duidelijke visie een stip aan de horizon moeten vaststellen over deze waarde en waarden. Maar we hebben hier ook een gezamenlijke taak. Door juist nu samen dingen aan te pakken, elkaar te helpen en samen waarde te creëren voor elkaar en voor onze studenten. Met weemoed denk ik nog wel eens terug aan 20 jaar geleden, toen ik in Tilburg werkte en we ten tijde van de overgang naar de Bachelor-Master-structuur met maar een klein team vier opleidingen in de lucht hielden. Een prachtige tijd met hechte banden tussen medewerkers onderling én met studenten, ondanks de bijzonder moeilijke omstandigheden. Maar ook een tijd met hele duidelijke doelen van waardecreatie gebaseerd op een duidelijke visie. Het is dus tijd voor duidelijke core values en een gedurfd game plan voor onze toko (sorry, ik kon het niet laten).