Radboud Open Science Inspirator: Simone Haarbosch

'Burgers hebben recht op goede, betrouwbare informatie. Maar waar halen ze die vandaan? Wie verspreidt die informatie en hoe is die tot stand gekomen? Als wetenschapper vind ik het mijn verantwoordelijkheid om bij te dragen aan het eerlijke verhaal en om dat verhaal toegankelijk te maken. Onze wetenschappelijke artikelen – ook al zijn ze open access, wat inmiddels vanzelfsprekend is bij de managementfaculteit – bereiken maar een beperkt publiek. Dus we moeten nadenken over andere vormen van communicatie. 

Ik heb veel gewerkt met mensen uit kwetsbare groepen: mensen met dementie, mensen met een migratieachtergrond en mensen die te maken hebben met (energie)armoede. Zo’n onderzoek heeft een looptijd van een aantal jaar. Toch verwachten deelnemers snel alweer iets terug te horen. Ook al zijn we dan nog niet bezig met de eindanalyse, we hebben dan vaak al wel de eerste inzichten. Die inzichten kun je prima delen. Dat hoeft allemaal niet heel officieel, een koffiemomentje in het park of een lunchworkshop met deelnemers is ook uitstekend. Op die manier kun je ook tussentijds met elkaar in gesprek blijven. 

'Die hele concurrentiestrijd binnen de wetenschap is niet iets waarmee me wil identificeren. Ik zeg dan ook eigenlijk altijd 'ja' tegen samenwerking'

Door open te werken en samen te onderzoeken, merk ik ook steeds beter wat ik zelf belangrijk vind in de wetenschap. Die hele concurrentiestrijd binnen de wetenschap is niet iets waarmee me wil identificeren. Ik zeg dan ook eigenlijk altijd 'ja' tegen samenwerking, los van onderliggende agenda’s, om op zijn minst om te verkennen waar we elkaar kunnen helpen. En nee, ik ben er niet bang voor dat iemand er met mijn data of ideeën vandoor gaat. Ik vertrouw erop dat we hetzelfde doel hebben: de samenleving vooruithelpen. Daar zitten ook consequenties aan. Ik publiceer alleen maar gezamenlijk, omdat juist het samen onderzoeken en schrijven tot veel beter doordachte uitkomsten leidt. Dat past bij mijn academische waarden. 

Open Science is voor mij soms nog steeds een abstract begrip, maar als het leidt tot dialoog, tot meer samenwerking en uitwisseling, dan is het precies wat we nodig hebben. Bijvoorbeeld ook door ruimte te maken voor duurzame relaties met maatschappelijke partners, en door het teruggeven van dat wat we hebben opgehaald. Veel van dat werk ligt nu nog bij individuele onderzoekers. Dat is niet altijd haalbaar met allerlei andere taken. Gelukkig zie ik bij ons dat daar verandering in komt. Binnen onze faculteit is er inmiddels iemand aangesteld die zich richt op externe relaties, ook met bijvoorbeeld gemeenten. Die ondersteuning helpt enorm om verbindingen langdurig te onderhouden – en maakt het ook voor partners aantrekkelijker om betrokken te blijven omdat de opvolging en afronding beter bewaakt worden. Dat soort praktische ondersteuning is heel erg belangrijk om zo open en toegankelijk mogelijk te kunnen werken.'

Simones Open Science tip

Probeer in een vroeger stadium je inzichten te delen. Er zijn tegenwoordig veel laagdrempelige platforms waaraan je kunt bijdragen, zoals kennisplatforms of vakbladen met blogsecties. Tijdens bijeenkomsten en na afloop van een project maak ik vaak een paar simpele visualisaties—bijvoorbeeld een slide met één of twee plaatjes. Beelden werken goed voor lichte terugkoppeling, én het maakt veel minder uit als anderen ermee aan de haal gaan, én het kost geen maanden werk. Door slimmer te kiezen waar je je werk deelt, kun je impact maken zonder dat het veel extra tijd kost. En je krijgt vaak waardevolle feedback of nieuwe inzichten terug. Kortom: deel vaker, sneller en visueler. Je hebt meer te bieden dan je denkt.