In The Enduring Fantasy of Feeding the World betwist het Agroecology Research‑Action Collective, waaronder universitair docent Milieukunde Adam Calo, de heersende opvatting dat een verhoging van de landbouwproductiviteit een oplossing kan bieden voor de honger in de wereld. Zij stellen dat het hier niet gaat om het voeden van mensen, maar om het handhaven van de kapitalistische en koloniale controle over land en voedselsystemen.
De mythe van ‘Feeding the World’ herbekeken
Terwijl de heersende opinie beweert dat bio-industrie en hightech landbouw een einde kunnen maken aan honger, laten de auteurs zien dat honger voortkomt uit ongelijkheid, niet uit schaarste. Ondervoeding kan beter worden aangepakt door toegang tot schoon water, onderwijs en eerlijk landgebruik, niet door hogere oogstopbrengsten.
Deze ‘voed-de-wereld’-ideologie verhult volgens hen de milieuschade van de industriële landbouw en rechtvaardigt de verdrijving van kleine boeren. Onder het mom van ‘duurzaamheid’ of ‘klimaatvriendelijke’ praktijken dringen machtige belangengroepen technologische oplossingen door die ten goede komen aan de agro-industrie, niet aan de gemeenschappen.
Als alternatief pleiten de auteurs voor agro-ecologie, landsoevereiniteit en gedecentraliseerde voedselsystemen die ecologische en culturele integriteit vooropstellen. Ze nodigen ons uit om ons een “wereld die zichzelf voedt” voor te stellen, niet gebaseerd op het maximaliseren van opbrengsten, maar op rechtvaardige toegang tot land, autonomie van gemeenschappen en solidariteit met kleinschalige en lokale voedselproducenten.
Lees het volledige artikel hier: https://spectrejournal.com/the-enduring-fantasy-of-feeding-the-world/ (in het Engels).