Het werk van Contreras zet vraagtekens bij gangbare aannames over de ondervertegenwoordiging van vrouwen in raden van bestuur en het hoger management. In plaats van te focussen op individuele eigenschappen, zoals het idee dat vrouwen te bescheiden of juist overdreven moreel zouden zijn, richt zij zich op de ‘spelregels’ die het netwerken sturen. Centraal staat het inzicht dat dezelfde norm op verschillende manieren kan doorwerken. Vanuit een feministisch-institutioneel perspectief laat haar onderzoek zien dat netwerken als informele institutie gendergebonden zijn en bestaan uit ongeschreven regels die bepalen wat als gepast en legitiem gedrag wordt gezien. Dit betekent dat gedrag dat mannen voordeel oplevert, vrouwen juist kan benadelen. Als gevolg daarvan ontwikkelen vrouwen strategieën om deze legitimiteitskosten te vermijden, bijvoorbeeld door hun netwerkgedrag te beperken.
“Het gaat dus niet om de vraag wie bescheidener of moreler is, maar om het systeem waarbinnen het netwerken plaatsvindt.”
