Goed nieuws voor kinderen draait niet om verbloemen, maar om versimpelen

Wat we vooral niet moeten doen is het nieuws bij kinderen weghouden, of dingen minder erg maken dan dat ze waren

‘Een goede basis in mediawijsheid kun je het beste al als kind meekrijgen’, zegt ze. Maar ze geeft aan dat termen als institutioneel racisme, terrorisme of seksisme dan nog moeilijk te bevatten zijn. Hoe ga je daarmee om? ‘Wat we vooral niet moeten doen is deze onderwerpen in het nieuws bij kinderen weghouden, of dingen minder erg maken dan dat ze waren,’ zegt Kleemans. Ze vindt dat we kinderen juist serieus moeten nemen, omdat ze onderdeel zijn van de samenleving. ‘Het is helemaal niet erg als kinderen emotioneel van het nieuws worden, dat hoort ook bij hun ontwikkeling. Het gaat er vooral om hoe je het nieuws verpakt. Je zult grote onderwerpen dus een beetje moeten versimpelen, zonder afbreuk te doen aan de ernst van de boodschap.’ Hoe doe je dat? Kleemans liet het ons zien aan de hand van drie recente verbeteringen van Papaikonomou. 

Vaders aan zet? 

‘Ik vond dit echt goed. Ik ben zelf een fulltime werkende moeder en mijn partner, de vader van ons kind, werkt parttime. Dat hebben we gewoon zo afgesproken. En toch krijg ik nog regelmatig vragen over waarom ik fulltime blijf werken. Ik zou deze kop voor kinderen herschrijven als: Schoolvakantie blijft een puzzel voor ouders. Een kind heeft zes weken vakantie, dat is ook gewoon echt een puzzel, daar gaat het stuk ook over. Maar in de kop geef je nu de boodschap dat mama eigenlijk niet zoveel zou moeten werken omdat ze het papa dan lastig maakt tijdens de vakantie. Niet van deze tijd. Daarom versimpel je dit voor kinderen gewoon tot ‘ouders’ en maak je geen onderscheid tussen vader en moeder. Daar voorkom je trouwens ook mee dat je ineens zegt dat gezinnen standaard uit vaders en moeders bestaan.’ 

Is dit eigenlijk wel nieuws voor kinderen?

‘De eerste kop is van nu.nl, de tweede van de Volkskrant. Dit zijn twee koppen die over hetzelfde nieuwsbericht gaan, namelijk: feitelijke cijfers die laten zien hoeveel Nederlanders verdacht worden van winkeldiefstal. Beide nieuwsplatforms presenteren hier iets compleet anders. Het valt ook op dat beide nieuwsplatforms de cijfers aan migranten en asielzoekers koppelen, terwijl de cijfers over mensen in Nederland gaan. Mijn scriptiestudent Jolijn de Kort heeft onderzoek gedaan naar de representatie van minderheden in nieuwskoppen. Zij zag in haar onderzoek dat nieuwskoppen over migranten of asielzoekers buitensporig vaak over criminaliteit gaan, terwijl een verband tussen migratieachtergrond en criminaliteit in de werkelijke cijfers niet zo evident is. Ik zou hier eigenlijk helemaal geen item voor kinderen zien. Stel je voor, dit komt in het Jeugdjournaal. Welke vergelijking maak je dan eigenlijk? We moeten kinderen géén xenofobie aanleren; ik zou gewoon schrijven over Nederlanders. En die plegen in Nederland vaker of minder vaak winkeldiefstal als… ja, als wie eigenlijk…?’ 

Lonneke Gijsbers is geen meisje dat ineens iets voor elkaar krijgt

‘Het eerste waar ik over val, is dat Lonneke Gijsbers gelijk tot een meisje gereduceerd wordt. Vrouwen zijn in het algemeen vaak meisje, moeder of iets anders dan gewoon een vrouw als het om grote prestaties gaat. 

Dit zou je nooit over een man lezen: Jongetje uit Maas en Waal wordt trainer van Feyenoord

En dit ‘meisje’ uit Maas en Waal is nu ineens de baas? Dat klinkt alsof het een mazzeltje was, terwijl Gijsbers een CV heeft waar je U tegen zegt. Dit zou je nooit over een man lezen: Jongetje uit Maas en Waal wordt trainer van Feyenoord, bijvoorbeeld. En Man wordt trainer van Feyenoord overigens ook niet. Je wilt weten over wie het gaat, toch? Voor kinderen zou ik 'm daarom als volgt herschrijven: Duizenden NEC-supporters van Nijmegen naar Rotterdam brengen voor de grote voetbalfinale? Lonneke Gijsbers regelde het!’