Portret Killian McCarthy
Portret Killian McCarthy

Herstel van Oekraïense landbouwgronden zal miljarden kosten

Enorme bomkraters, vervuiling en resten van niet-geëxplodeerde munitie. De oorlog in Oekraïne verwoest behalve mensenlevens, ook enorme gebieden landbouwgrond. Samen met collega’s uit Oekraïne, becijferde Killian McCarthy, universitair hoofddocent Strategie, de schade.

Oekraïne heeft veel landbouwgrond en is een belangrijke speler op de voedselmarkt. Maar bommen, raketten, zware militaire voertuigen en mijnen hebben grote stukken grond verwoest en vervuild. Ook als oorlog voorbij is, zal het lang duren voor die schade is hersteld, vertelt Killian McCarthy. Dit onderzoek over landbouwgrond in Oekraïne lijkt een beetje een anomalie. Veel van zijn onderzoek gaat over strategische vraagstukken als fusies en overnames. Maar als econoom houdt hij zich ook bezig met beleidsvraagstukken zoals het witwassen van geld en belastingconcurrentie. 

Onderzoekers van de afdeling Geografie in Oekraïne zijn het project gestart. Zij probeerden de fysieke schade aan de landbouwgrond in kaart te brengen. Hoe zit het met de vervuiling door munitieresten? Hoe diep zijn de kraters? Belangrijke vragen, aldus McCarthy. ‘Ik wilde graag de economische kant in beeld brengen. Wat kost het om al die verwoeste grond te herstellen?’ Charkiv, de miljoenenstad in het noordoosten grenzend aan Rusland, ligt al drie jaar onder vuur. De onderzoekers berekenden dat in de regio Oblast Charkiv ongeveer 162.294 hectare landbouwgrond – een gebied zo groot als Londen – verwoest is. Herstel kost ongeveer twee miljard dollar rekenden ze voor.

Hoe hebben jullie dat onderzocht? 

‘Mijn collega’s uit Oekraïne hebben satellietfoto’s van voor en na de oorlog bestudeerd. Met behulp van bodemmonsters en AI-rekentools hebben ze uitgerekend hoe groot het verwoeste gebied is. Oekraïne is een onvoorstelbaar groot land. De Oblast Charkiv alleen al is groter dan België. De tien meest beschadigde landbouwregio’s in Oekraïne zijn samen groter dan alle landbouwgrond van Frankrijk en Duitsland samen.’ 

Portret Killian McCarthy

Wat zijn de gevolgen van die verwoesting?

‘Oekraïne is een cruciale graanleverancier. Landen als Egypte, Libië en Jemen zijn afhankelijk van mais en tarwe uit Oekraïne. De helft van hun voedsel komt er vandaan. En ze kunnen het niet zomaar ergens anders vandaan halen, dus deze landen zitten ernstig in de problemen.’

Wat laat dit onderzoek zien? 

‘Men dacht dat de boeren na de oorlog gewoon weer aan het werk konden. Dit onderzoek laat zien dat dat niet eenvoudig is en bovendien miljardeninvesteringen vergt. Er liggen nog veel explosieven, dus terugkeren is onveilig. Ontmijnen kost ongeveer 40.000 euro per hectare. En alleen al in Charkiv 162.294 is hectare beschadigd. Daarnaast telt het land ongeveer 420.829 bomkraters van meer dan een meter diep. Om die te herstellen, is 2,15 miljoen kuub aarde nodig. Dat zijn ongeveer negentigduizend vrachtwagens. En de grond is veel minder vruchtbaar. Voor herstel zijn veel meststoffen nodig. Die kosten vierhonderd euro per hectare. Als je deze cijfers bij elkaar optelt, wordt duidelijk dat dit probleem morgen niet is opgelost.’

Hoeveel geld is er nodig? 

‘Voor herstel van de tien meest getroffen regio’s van Oekraïne is ongeveer twintig miljard dollar nodig. Dat is vijftien tot twintig procent van het vooroorlogse bruto binnenland product (bbp) van Oekraïne. En verwoeste landbouwgrond heeft natuurlijk geen topprioriteit. Hun eerste zorg zijn natuurlijk de ziekenhuizen en de scholen.’ McCarthy pakt een lijst erbij van wat er allemaal verwoest is en leest op: ‘5 energiecentrales, 12 vliegvelden, 580 gemeentehuizen, 1300 ziekenhuizen, 3800 scholen en 250.000 huizen zijn kapot.’

Internationale steun en strategische coördinatie zijn nodig, schrijven jullie. 

‘Herstel zal een langdurig proces zijn. Het gebied is onvoorstelbaar groot, herstel daarvan kun je niet aan individuele boeren overlaten. Zelfs als ze het zouden proberen, zou het land op de lange termijn minder vruchtbaar blijven. En 40,000 euro per hectare voor ontmijning en 400 euro per hectare voor bemesting; dat kan geen boer betalen. Een hoogleraar in Oekraïne verdient vierhonderd euro per maand. Internationale hulp is essentieel. Maar ik heb weinig hoop. Boeren hebben lage prioriteit en verder worden vooral arme landen geraakt als Egypte, Libië en Jemen.’

Ook in Nederland lijkt de politieke steun voor Oekraïne af te nemen?

‘Politici willen asielzoekers en vluchtelingen weren. Maar een boer uit Charkiv wil helemaal niet als vluchteling in Amsterdam-Zuid wonen. Je moet hem helpen om daar te blijven. Als je hem een beetje geld geeft in Oekraïne, heb je twee problemen tegelijk opgelost.’

Tekst: Inge Mutsaers