Managementwetenschappers Gaby Contreras en Bareerah Hafeez Hoorani concluderen in hun artikel 'Co-creating the Future of Accreditations in the Management Education and Research Ecosystem', verschenen in European Management Review, dat de manier waarop kwaliteit nu beoordeeld wordt, niet altijd aansluit op hoe universiteiten in verschillende landen werken. Volgens de onderzoekers zijn er drie spanningsvelden die tijdens accreditatieprocessen naar voren kunnen komen.
Méér dan een afvinklijstje: accreditaties voor business schools zijn aan vernieuwing toe
Accreditaties zijn voor universiteiten een stressvolle periode. Het is een streng en gestructureerd proces waaruit blijkt dat het onderwijs voldoet aan bepaalde kwaliteitsnormen. Uit nieuw onderzoek van de Radboud Universiteit blijkt echter dat er een dringende noodzaak is om opnieuw na te denken over de manier waarop internationale accreditaties, zoals AACSB en EFMD, business schools kunnen beïnvloeden.
Angelsaksische perspectief versus niet-Angelsaksische instellingen
Er is een discrepantie tussen accreditaties die zijn ontworpen vanuit een Angelsaksische blik (met normen die hun oorsprong vinden in de VS of het VK), en de realiteit van niet-Angelsaksische instellingen, zoals de Faculteit der Managementwetenschappen. Dat betekent dat ze bij accreditaties ervan uitgaan dat bepaalde gegevens en structuren overal beschikbaar zijn, zoals gedetailleerde diversiteitscijfers, die in landen als Nederland wettelijk of ethisch gezien niet mogen worden verzameld.
Contreras: “Tijdens het accreditatieproces verwachten ze bijvoorbeeld dat je cijfers kunt overleggen over de etnische achtergrond van studenten. Maar die hebben wij niet paraat. Hierdoor moeten business schools op zoek naar andere manieren om op overtuigende wijze aan te tonen dat ze goed presteren op het gebied van diversiteit en inclusie”.
Bewijs verzamelen
Een ander probleem dat de onderzoekers concluderen, is dat accreditatieprocessen soms meer lijken op het afvinken van een lijstje dan op een kans om zich in te zetten voor zinvolle, missie gedreven verbeteringen. Daardoor zijn business schools vooral bezig om aan te tonen wát ze doen in plaats van ruimte te krijgen om te laten zien wáárom ze het doen en welke impact het heeft.
Hoorani: “Het is nodig dat universiteiten in het algemeen meer ruimte krijgen om hun eigen verhaal te vertellen. Het gaat daarbij niet alleen om cijfers, maar juist om context, samenwerkingen en creativiteit”.
Relationele versus transactionele karakter
Het laatste spanningsveld gaat over de relationele versus transactionele karakter van een accreditatie. Idealiter zou een accreditatie de dialoog en co-creatie tussen instellingen en beoordelaars moeten bevorderen. Daarentegen gaat het tijdens een accreditatie vooral over de naleving, waardoor er weinig ruimte is voor reflectie.
Nieuw accreditatiemodel
Volgens Contreras en Hoorani is het nodig dat bij accreditaties zowel rekening wordt gehouden met mondiale betrokkenheid als maatschappelijke verankering. Dit omvat niet alleen maatschappelijke betrokkenheid, maar ook contextbewust onderwijs en partnerschappen die de maatschappelijke veerkracht versterken. Ze pleiten voor een breder perspectief, zodat beter recht wordt gedaan aan wat business schools daadwerkelijk doen en belangrijk vinden.
Literatuurverwijzing
https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/emre.70071
Contactinformatie
Vragen of opmerkingen? Neem dan contact op met een van de onderzoekers.
- Contactpersoon
- dr. M.G. Contreras (Gaby) , dr. B.H. Hoorani (Bareerah Hafeez)
- Organisatieonderdeel
- Faculteit der Managementwetenschappen, Institute for Management research