Deze graal voor de wetenschap, het Pierre Auger Observatorium, staat op de Pampas Amarilla in Argentinië, een verlaten vlakte nabij Mendoza. Deze grootste kosmische deeltjesdetector ter wereld omvat zo’n drieduizend vierkante kilometer, ongeveer de grootte van een Nederlandse provincie. Een voorbeeldige proeve van teamwork, zegt hoogleraar Astrofysica Jörg Hörandel, een van de vierhonderd wetenschappers die bij het project is betrokken, afkomstig uit zeventien landen. ‘Alleen samen kun je zo’n gigantisch project realiseren.’
Vorige maand werd in Mendoza de ‘upgrade’ gevierd van het inmiddels twintig jaar oude observatorium: alle zestienhonderd detectiestations zijn voorzien van een nieuwe antenne, die het mogelijk maken om meer deeltjes te detecteren, van hogere energie en ontstaan op tot nog toe ongekende dieptes in het heelal. De komende tien jaar moet de belofte van het vernieuwde observatorium zich uitbetalen, maar zeker is het niet. ‘Het is wetenschap, het resultaat moeten we afwachten’, zegt Hörandel, ‘maar de verwachting is dat we over tien jaar een nog nauwkeuriger hemelkaart kunnen tekenen.
