De laatste jaren zijn er internationaal en in Nederland veel gevallen van inseminatiefraude bij vruchtbaarheidsbehandelingen onthuld. Hierin gebruikten vruchtbaarheidsartsen hun eigen of donorzaad in plaats van dat van de echtgenoten, en/of gebruikten ze zaad van individuele donoren, om op soms zeer grote schaal kinderen te verwekken. Tevens blijkt de registratie van het gebruik van donorzaad in veel gevallen niet op orde te zijn geweest.
Dit project onderzoekt hoe deze inseminatiefraude en andere (vanuit hedendaags perspectief) misstanden bij vruchtbaarheidsbehandelingen in Nederland tussen 1945 en 2004 mogelijk zijn geweest. Daartoe wordt een drieledige strategie gehanteerd:
- Onderzoek naar het publieke debat over kunstmatige donorinseminatie (KID) in zowel kringen van deskundigen (medici, psychiaters, pedagogen) als in de grote media (kranten, radio, tv). Vanuit welke culturele aannames werd gesproken over KID en het belang van zaken als geheimhouding, anonimiteit, en greep van artsen op het proces?
- Onderzoek naar de medische praktijk, de beroepsrichtlijnen en het toezicht daarop. Welke ruimte lieten deze voor het autonome handelen van vruchtbaarheidsartsen?
- Onderzoek naar het politieke debat en de (langzame) weg naar wettelijke regulering van KID. Waarom duurde het tot 2004 voor de overheid regelgevend optrad in vruchtbaarheidsbehandelingen, en donoranonimiteit ophief?
Centraal in het project staat de vraag hoe in deze drie domeinen de ruimte ontstond waarbinnen genoemde praktijken plaats konden vinden.
Draag bij aan het onderzoek
Bent u een ouder, donor, donorkind, (voormalig) arts of assistent, of anderszins iemand die betrokken is (geweest) bij genoemde thematiek? Heeft u belangstelling om bijvoorbeeld via een diepte-interview bij te dragen aan dit onderzoek? Neem dan contact op met de onderzoeker via adriejan.vanveen [at] ru.nl (adriejan[dot]vanveen[at]ru[dot]nl).
