Tegenwoordig is het niet ongebruikelijk dat een discussie, IRL of online, ontspoort, als de deelnemers het heftig oneens zijn. Er is een overvloed aan voorbeelden over klimaat, gezondheid, immigratie en identiteit waar gesprekspartners elkaar in de haren vliegen (en erger). Bij dergelijke meningsverschillen lijkt het alsof de deelnemers de weg terug, naar een normaal gespreksniveau, niet meer weten te vinden.
Om te onderzoeken welke verwachtingen taalgebruikers hebben van conflicten, van het oplossen van meningsverschillen en van hulpverlening (in het geval van omstanders), doen we onderzoek naar online de-escalatiestrategieen.
Hoe worden discussies op X (voorheen Twitter) opgelost (bijvoorbeeld door webcaremedewerkers van grote bedrijven die online klagers te woord staan)? Hoe lossen Wikipedianen op overlegpagina’s van Wikipedia meningsverschillen op, en hoe worden op subreddits mensen het weer eens?
In quasi-experimenten kijken we naar hoe mensen reageren op online verbaal geweld, hoe ze zelf zouden reageren, en of ze zouden ingrijpen als het hen overkomt of als ze het zien gebeuren.
We ontwikkelden een eerste lesbrief voor middelbare scholen om tijdens de lessen Nederlands of Maatschappijleer met de klas te discussieren over hoe je een uit de hand gelopen ruzie weer kunt bijleggen. De lesbrief heet ‘De-escaleren kun je leren.’ We gaan verder met het ontwikkelen van vervolgbrieven: reacties op visual memes, herkennen van onwaarachtige argumentatie, etc.