Consumenten nemen steeds vaker ad-hoc aankoopbeslissingen op e-commerceplatforms, waar de productpagina vaak als primaire informatiebron dient en vaak oppervlakkig wordt bekeken. Grote platforms brengen miljoenen kopers in contact met een enorme en zeer gefragmenteerde groep van niet-EU-verkopers die actief zijn op internationale marktplaatsen. Sommige platforms trekken enorm veel verkeer en bieden onderdak aan duizenden verkopers, terwijl andere zich richten op nationale markten en toch miljoenen actieve klanten bereiken. Samen vormen ze een digitale marktplaats waar vertrouwen sterk afhankelijk is van informatie die door externe verkopers wordt verstrekt.
Productpagina's volgen doorgaans gestandaardiseerde sjablonen die belangrijke details weergeven, zoals titels, technische specificaties, herkomst, duurzaamheidslabels en verkopers- of merkidentiteiten. Voor consumenten vervangt deze informatie fysieke inspectie; voor handelaren biedt het toegang tot de wereldwijde vraag. Betrouwbare informatie vervult twee belangrijke functies: het helpt consumenten bij het beoordelen van kwaliteit en risico's, en het ondersteunt eerlijke concurrentie door naleving en transparantie te signaleren.
Tegelijkertijd kunnen structurele kenmerken van digitale marktplaatsen ervoor zorgen dat onjuiste of onvolledige informatie verschijnt. De toegangsdrempels zijn relatief laag, handhavingsprocessen kunnen tijdrovend zijn en verkopers kunnen onder een nieuwe identiteit opnieuw toetreden tot marktplaatsen. In snelgroeiende omgevingen, waar het aantal nieuwe deelnemers snel toeneemt, kunnen monitoringmechanismen te maken krijgen met capaciteitsbeperkingen. Dergelijke omstandigheden kunnen niet alleen van invloed zijn op individuele transacties, maar ook op het vertrouwen in digitale markten in het algemeen.
Ondanks toenemende aandacht van de regelgevende instanties – waaronder formele procedures tegen grote platforms – blijft het systematische bewijs over de prevalentie, aard en ernst van misleidende of weggelaten product- en verkopersinformatie beperkt. Dit gebrek aan basisgegevens wordt steeds relevanter nu de Europese regelgeving een fase is ingegaan waarin de nadruk ligt op naleving, traceerbaarheid en transparantie van handelaren. Zonder betrouwbare meetgegevens hebben regelgevende instanties en platforms moeite om toezicht te houden en te beoordelen of de bestaande waarborgen toereikend zijn. Dit project vult die leemte door systematisch bewijs te leveren over misleidende informatie en weglatingen in productvermeldingen van niet-EU-verkopers op online marktplaatsen. Adviesondersteuning voor het project wordt verleend door het Ministerie van Economische Zaken en het Consumentenadviescentrum van de Duitse deelstaat Hessen.