Post-ERCP pancreatitis is de meest voorkomende en klinisch relevante complicatie van endoscopische retrograde cholangiopancreatografie (ERCP). Ondanks verbeteringen in techniek en richtlijn-gebaseerde preventie blijft deze complicatie een belangrijke oorzaak van morbiditeit, ziekenhuisopnames en zorgkosten. Dit proefschrift laat zien dat post-ERCP pancreatitis optreedt bij ongeveer één op de tien patiënten en bij circa één op de zeven hoogrisico-patiënten. Ernstige vormen en sterfte zijn zeldzaam, maar hebben grote klinische gevolgen. De resultaten tonen aan dat het risico op post-ERCP pancreatitis sterk verschilt tussen patiënten en procedures en dat preventieve maatregelen niet voor iedereen even effectief zijn. Moeten we dan iedereen dezelfde profylaxe geven? Waarschijnlijk niet. Dit onderzoek laat zien dat een risico-gestuurde en gecombineerde preventieve aanpak leidt tot minder complicaties en minder onnodige interventies. Net als in de klinische praktijk geldt ook hier: maatwerk is effectiever dan een uniforme benadering.
Akshintala (1987) behaalde zijn artsdiploma aan het Andhra Medical College in India. Hij volgde zijn opleiding interne geneeskunde aan de University of Pittsburgh en zijn fellowship gastro-enterologie, gevolgd door geavanceerde fellowships in therapeutische endoscopie en medische pancreatologie aan Johns Hopkins University. Momenteel is hij Associate Professor of Medicine en verbonden aan het Malone Center for Engineering in Healthcare.