Staatssecretaris Dees presenteert de voorlichtingscampagne "Aids en werk", 13 april 1988. Foto: Rob C. Croes, Nationaal Archief / Anefo.
Op dinsdag 22 september wordt de bijeenkomst van RICH onderzoeksgroep The Eighties verzorgd door Bram Mellink, universitair docent geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam. Momenteel werkt hij met Jesse van Amelsvoort en Jan Willem Duyvendak aan een nieuw onderzoeksproject naar de geschiedenis van hiv en aids in Nederland. Voor deze bijeenkomst van The Eighties zal hij zich richten op het Nederlandse overheidsbeleid in de jaren 1982-1994 ten aanzien van aids.
In de bestaande geschiedschrijving over aids wordt – meer dan dat dit wordt bewezen – verondersteld dat Nederland in zijn aanpak van de aidsepidemie streefde naar wat de socioloog Jan Willem Duyvendak ‘ziekte-zelfbestuur’ heeft genoemd: overtuigd van de kracht van het maatschappelijk middenveld, delegeerde de Nederlandse overheid het aidsbeleid aan ‘de risicogroepen’, en dan met name aan homomannen, die korte lijntjes zouden onderhouden met de achterban, en hierdoor effectief over aids konden communiceren. Dankzij dit besluit tot delegatie zou de stigmatisering rondom aids verhoudingsgewijs beperkt zijn gebleven.
Maar was de regering-Lubbers – die pas in 1987, tijdens het kabinet-Lubbers II, haar eerste echte aidsnota publiceerde – niet simpelweg afwezig rondom aids, tot het moment dat de epidemie onder ‘bredere groepen’ dreigde over te slaan? En verschilde zij met die late reactie wel zozeer van de regering-Reagan, die volop is bekritiseerd omwille van haar nalatige aidsbeleid? In zijn bijdrage gaat Bram Mellink in op de merkwaardige stilte rondom aids in Nederland, en op de vraag hoe zelfs die stilte kon worden vergeten
Registratie
Graag ontvangen wij een aanmelding vooraf in verband met een beperkt aantal zitplaatsen. Aanmelden kan via bovenstaande knop. Tijdens de bijeenkomst kan een zelf meegebrachte lunch genuttigd worden.
