Hoe en waarom evolueerde taal bij de mens? En wat kunnen we leren van communicatie bij andere diersoorten? Hoewel menselijke taal vaak wordt gezien als uniek, beschikken veel dieren over verrassend complexe communicatiesystemen. Sommige daarvan vertonen zelfs kenmerken die ook in taal voorkomen. In de jaren tachtig ontdekten onderzoekers dat gewone zeehonden menselijke spraak kunnen imiteren. Dat maakte deze soort tot een veelbelovend model voor onderzoek naar de evolutie van taal. Tot nu toe ontbrak echter een samenhangend beeld van welke communicatieve kenmerken zeehonden en mensen daadwerkelijk delen. Dit proefschrift biedt een interdisciplinair overzicht van vocale communicatie bij gewone zeehonden. Het onderzoekt onder meer vocale flexibiliteit, ontwikkeling van geluiden, sociale aanpassing en beurtwisseling tijdens interacties. Alle studies maakten gebruik van niet-invasieve methoden, zoals geluidsopnamen, afspeelexperimenten en anatomische metingen. Daarnaast bevat het proefschrift een overzicht van ritmische patronen in sociale communicatie bij uiteenlopende diersoorten, van zoogdieren en vogels tot kikkers en insecten. De resultaten laten zien dat zeehonden belangrijke communicatieve kenmerken delen met andere dieren én met menselijke taal. Daarmee onderstreept dit proefschrift de waarde van de gewone zeehond als vergelijkend model en laat het zien hoe een vergelijkende aanpak kan helpen om de biologische en sociale oorsprong van communicatie te begrijpen.
Koen de Reus werd geboren in Emmen in 1995. Hij studeerde Liberal Arts and Sciences aan het University College Roosevelt in Middelburg, waar hij zich specialiseerde in biologie, psychologie en cognitieve wetenschappen, met een minor in statistiek. Daarna volgde hij de master Wild Animal Biology aan het Royal Veterinary College in Londen. Zijn masterscriptie voerde hij uit bij het Zeehondencentrum Pieterburen en richtte zich op de vocale ontwikkeling van gewone zeehondenpups. In de jaren daarna combineerde hij onderzoek naar zeehonden met onderwijs als tutor bij het Erasmus University College. In 2020 begon hij aan een gezamenlijke promotie bij de Vrije Universiteit Brussel en het Donders Centre for Cognition, met als gastinstituut het Max Planck Instituut voor Psycholinguïstiek. Momenteel is hij docent Life Sciences aan het Erasmus University College.