Dit proefschrift onderzoekt de ontwikkeling van het koloniale grondbezit in de voormalige Nederlandse koloniën Nieuw-Nederland, de Kaap en Sri Lanka. Het gaat met name na hoe de structurele organisatie van het grondbezit het voor mensen die in de marge van de koloniale samenleving leefden, zoals voormalige slaven, mogelijk maakte om welvarende grondbezitters te worden – een positie die in de meeste andere Europese koloniën uit die tijd vrijwel onbereikbaar was. Op basis van materiaal uit archieven op verschillende locaties, waaronder eigendomsakten en officiële correspondentie, toont het proefschrift aan dat de deelname van voormalige slaven aan Nederlandse koloniale grondbezitssystemen niet onvermijdelijk of statisch was, maar zich in de loop van de tijd ontwikkelde door een combinatie van endogene en exogene processen. Belangrijker nog is dat dit fenomeen niet beperkt bleef tot één enkele kolonie, maar zich, vaak onbedoeld, in meerdere regio's van het Nederlandse Rijk voordeed.
Paul Phillip van der Linde (1996) is een sociaal-economisch historicus, gespecialiseerd in het vroegmoderne Nederlandse Rijk. Hij voltooide zijn bachelor in geschiedenis, Engelse literatuur en psychologie aan de Universiteit van Witwatersrand in 2018, gevolgd door een bachelor met onderscheiding, cum laude behaald, in 2019. Na zijn afstuderen werkte hij als archiefconservator bij de Brenthurst Library. In 2021 begon hij aan zijn masteropleiding aan de Universiteit van Kaapstad onder begeleiding van emeritus hoogleraar Nigel Penn, waar hij in 2022 cum laude afstudeerde. Na het indienen van zijn proefschrift in januari 2025 werd hij aangesteld als postdoctoraal onderzoeker bij het project Economies of Trust: A New Digital Infrastructure on the Urban Poor in the Cape Colony (2025–2028).