Knieartrose is een veelvoorkomende aandoening die kan leiden tot pijn en beperkingen in het dagelijks leven. Dit proefschrift onderzocht hoe nieuwe hulpmiddelen en geavanceerde diagnostiek kunnen bijdragen aan betere behandelingen. De resultaten laten zien dat niet iedere innovatie automatisch leidt tot betere zorg: patiëntspecifieke instrumenten bleken moeilijk te implementeren in de dagelijkse zorg en leken geen duidelijke meerwaarde te hebben bij standscorrecties en sommige nieuwe knieprothese-ontwerpen vereisen verdere verbetering. Andere innovaties lieten veelbelovende resultaten zien, zoals een nieuw knieprothese-ontwerp met goede vroege stabiliteit en verbeterde functie. Daarnaast bleek het mogelijk om kunstmatige intelligentie op röntgenfoto’s te gebruiken voor het herkennen van loslating van knieprothesen. Ook liet geavanceerde diagnostiek met radiostereometrische analyse (RSA) zien dat revisieknieprothesen langdurig stabiel kunnen blijven, ongeacht de gebruikte fixatiemethode. Deze bevindingen benadrukken dat innovaties in medische hulpmiddelen en diagnostiek de zorg kunnen verbeteren, mits ze aansluiten bij een duidelijke klinische behoefte en zorgvuldig worden ontwikkeld, geëvalueerd en toegepast.
Kelly Mills (1992) behaalde in 2016 haar researchmaster Human Movement Sciences aan de Vrije Universiteit Amsterdam, waarbij zij in Melbourne, Australië onderzoek deed naar het kijkgedrag van tennissers. Na een periode als softwareontwikkelaar is zij in 2020 gestart als onderzoeker op de onderzoeksafdeling van de Sint Maartenskliniek, op het thema chirurgische orthopedische innovaties. Dit heeft geleid tot dit proefschrift.