Dit proefschrift onderzocht hoe verschillende niveaus van interferentiepassing en oppervlakte-eigenschappen de stabiliteit van ongecementeerde knieprothesen beïnvloeden. Vergelijking van twee passingsniveaus (350 µm en 700 µm) toonde geen significante verschillen in microbewegingen of stabiliteit. Een grotere passing veroorzaakte echter meer blijvende botdeformatie zonder extra fixatievoordeel. De wrijvingscoëfficiënt bleek hoger bij ruwere implantaatoppervlakken, wat wijst op een sterkere mechanische interactie met het bot. Realistische belastingconfiguraties en simulaties benadrukten dat lokale krachten en anatomische zones bepalend zijn voor de stabiliteit. De resultaten tonen aan dat een te grote interferentiepassing geen extra voordeel biedt en juist botbelasting en schade kan verhogen. Gepersonaliseerde benaderingen op basis van botkwaliteit en patiëntkenmerken zijn daarom essentieel om de duurzaamheid van ongecementeerde knieprothesen te verbeteren.
Esther Sánchez, afkomstig uit Monterrey (Mexico), behaalde haar BSc en MSc Biomedische Technologie (ITESM, TU/e). Bij Radboudumc onderzocht zij implantaatfixatie en publiceerde vijf peerreviewde artikelen tijdens haar promotieonderzoek. Daarna stapte zij over naar Clinical Regulatory Affairs. Na haar werk als consultant en zij is nu Regulatory Affairs Specialist, verantwoordelijk voor wereldwijde medische hulpmiddelen-compliance en klinische evaluaties.