Dit proefschrift onderzoekt hoe eiwitnetwerken de vroege embryonale ontwikkeling reguleren door middel van een combinatie van proximity labeling, kwantitatieve proteomica en genetische verstoringsmethoden in driedimensionale embryomodellen. Aan de hand van gastruloïden van muizen bracht het onderzoek dynamische veranderingen in eiwitexpressie en fosforylatie in kaart tijdens de specificatie van cellijnen en identificeerde het ZEB2 als een cruciale regulator van de somietvorming in zowel muizen- als menselijke systemen. In menselijke somitoïden werd onderzocht hoe kweekomstandigheden de ontwikkelingscompetentie beïnvloeden en werd gebruikgemaakt van enhancer-geassocieerde proximity labeling om belangrijke regulatoren van segmentatie te ontdekken, waaronder BPTF, RBPJ en CITED2, waarvan de functies werden gevalideerd door middel van gerichte gen-knock-outs. Het proefschrift introduceert tevens Tandem Proximity Labeling (TaPL), een nieuwe methode die APEX2 en (mini)TurboID combineert om de specificiteit van het in kaart brengen van eiwitinteracties te verbeteren door eiwitten te identificeren die in twee interactomen voorkomen.
Maria Teresa Alejo Vinogradova (geboren op 17 februari 1996 in Sint-Petersburg, Rusland) is een bioloog wiens onderzoek zich heeft gericht op epigenetica, stamcelregulatie en ontwikkelingsbiologie. In 2018 behaalde ze met onderscheiding haar bachelordiploma biologie aan de Nationale Autonome Universiteit van Mexico (UNAM), waar ze onder begeleiding van dr. María de la Paz Sánchez Jiménez de rol van het Polycomb-eiwit LHP1 in de wortelontwikkeling van Arabidopsis bestudeerde. Ze zette dit onderzoek voort tijdens haar masteropleiding biochemische wetenschappen aan de UNAM, waar ze in 2020 met onderscheiding afstudeerde. In 2021 trad ze via het Marie Skłodowska-Curie EpiSystems-promotienetwerk toe tot het laboratorium van Michiel Vermeulen aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Haar promotieonderzoek verschoof van plantbiologie naar de embryonale ontwikkeling van muizen en mensen, waarbij ze proteomica en andere ‘omics’-benaderingen gebruikte om genregulatie en eiwitnetwerken te onderzoeken.