Klassieke muziek heeft de roep iets te zijn voor ingewijden en bestemd te zijn voor een intellectuele elite die ook nog eens goed bij kas is. Allemaal vooroordelen natuurlijk… die kloppen. Althans, als je het afleest aan de gemiddelde bezoeker van klassieke concerten in De Vereeniging. Dat is veelal een keurige dame of heer uit een bemiddelde hogere leeftijdsklasse, die weet hoe het hoort. Niet klappen tussen de onderdelen van één compositie om de concentratie niet te verstoren. Staande ovatie aan het einde, ook al was de presentatie niet overdreven enerverend. Gewend aan de hoogdravende taal waarin de componist en de compositie beschreven wordt in het programmaboekje. Gewend aan de superlatieven waarin uitvoerende musici worden geïntroduceerd. Het is allemaal omgeven door een sfeer van perfectie, heiligheid en mysterie. De klassieke muziekliefhebber lijkt in die zin wel op een devote kerkganger van een bijzonder kerkgenootschap.
Niets mis mee. Maar wel de hoogste tijd om al die prachtige muziek eens uit haar gouden kistje te halen en wat dichter naar de aarde te brengen om er méér mensen van te laten genieten.
Michael Termeer neemt je graag mee in een niet al te zware beschouwing van klassieke muziek. Dat is, kort gezegd, muziek zonder drumstel. Hij doet een poging om een begrijpelijke gids te zijn door de muziekgeschiedenis, de genres en de stijlperioden, de intenties en de maatschappelijke inbedding. Daarmee hoopt hij je houvast te bieden als je je met klassieke muziek wilt bezighouden of ermee geconfronteerd wordt. Hij neemt een verhaal en luistervoorbeelden mee en je gaat ook vast samen iets doen om tot meer begrip van het onderwerp te komen. Misschien kom je hem later dan nog eens tegen in De Vereeniging of op de vele andere plekken in en rond Nijmegen waar klassieke muziek op het programma staat!
