Darmkanker is wereldwijd een veelvoorkomende vorm van kanker. Bij ongeveer de helft van de patiënten verspreidt de ziekte zich naar andere organen, zoals de lever, longen of het buikvlies. In dat stadium is genezing zelden mogelijk en richt de behandeling zich vooral op het verlengen van het leven met behoud van kwaliteit van leven. Dit proefschrift laat zien dat het agressief behandelen van zoveel mogelijk zichtbare uitzaaiingen – tumordebulking – geen langer leven oplevert dan alleen chemotherapie. Patiënten leefden gemiddeld even lang in beide groepen (ongeveer 30 versus 27,5 maanden), en ook de periode zonder ziektegroei bleef gelijk. Opvallend was dat de kwaliteit van leven in het eerste jaar niet slechter werd door tumordebulking, ondanks dat ernstige bijwerkingen bijna twee keer zo vaak voorkwamen. Een eerder veelbelovend microRNA-profiel bleek niet betrouwbaar om te voorspellen wie goed reageert op behandeling. Wel hadden patiënten met veel actieve afweercellen (CD8+ T-cellen) in het bloed een betere overleving, wat hoopvol is voor toekomstig onderzoek. De resultaten benadrukken dat intensieve lokale behandelingen bij uitgebreide uitzaaiingen niet standaard moeten worden ingezet en dat betere patiëntselectie nodig blijft.
Lotte Bakkerus (1992) behaalde in 2018 haar artsexamen aan de Universiteit van Amsterdam. Na een tussenjaar als researchassistent op de afdeling Medische Oncologie van het Amsterdam UMCU (locatie VUmc) startte zij haar promotieonderzoek binnen de ORCHESTRA-studie aan het Amsterdam UMCU en Radboudumc. Momenteel is zij arts-assistent Interne Geneeskunde en gestart met de opleiding tot internist in het UMC Utrecht.