Het proefschrift draagt bij aan een beter begrip van factoren die wijzen op achteruitgang bij leeftijdsgebonden maculadegeneratie, een veelvoorkomende netvliesaandoening bij ouderen. Zo tonen de bevindingen aan dat zorgen over verdunning van het vaatvlies, het orgaan dat de doorbloeding van het netvlies verzorgt, door behandeling met vaatgroeiremmers onnodig zijn. De dikte van behandelde vaatvliezen blijkt nauwelijks te verschillen van die van onbehandelde vaatvliezen. Het verschil is slechts anderhalve rode bloedcel dik. Daarnaast is aangetoond dat patiënten met genetische veranderingen in complementgenen sneller progressie naar het eindstadium doormaken. Deze groep is daarom bijzonder interessant voor de ontwikkeling van nieuwe therapieën. Ook is een niet-lekkende vaatstructuur onderzocht, de belangrijkste risicofactor voor conversie naar een lekkend eindstadium. Daarbij bleek dat het conversierisico het hoogst is bij patiënten die op relatief jonge leeftijd LMD ontwikkelen. Tot slot is mesopische microperimetrie, een oogfunctietest, geanalyseerd. Het middelen van meetdata blijkt de meest efficiënte methode voor monitoring, maar geeft minder inzicht in het dagelijkse functioneren dan de traditionele visusmeting.
Francesco Cinque groeide op nabij Venlo en studeerde geneeskunde cum laude en filosofie aan de Radboud Universiteit. Hij is momenteel in opleiding tot verzekeringsarts in Amsterdam.