Sociaal gedrag is alomtegenwoordig in het menselijk leven. Vanaf de vroege levensfasen gaan baby's sociale interacties aan, en deze interacties dienen als een toegangspoort tot de ontwikkeling van onder andere taal-, motorische, emotionele en cognitieve vaardigheden. Daarnaast ondersteunen en bevorderen andere gerelateerde domeinen, zoals muziek (bijvoorbeeld zingen voor baby's), de ontwikkeling van baby's. Adequate sociale ontwikkeling wordt in verband gebracht met positieve resultaten en welzijn op latere leeftijd. Aan het andere uiteinde van het spectrum van sociaal gedrag liggen sociale moeilijkheden, die vaak kenmerkend zijn voor veel neurologische ontwikkelingsstoornissen. Het werk dat in dit proefschrift wordt gepresenteerd, toont aan dat sociaal gedrag genetisch complex is, met gedeelde genetische factoren die van invloed zijn op gerelateerde ontwikkelingsdomeinen en neurologische ontwikkelingsstoornissen. De bevindingen benadrukken de rol die gemeenschappelijke genetische invloeden spelen bij het vormgeven van sociaal gedrag in verschillende sociale omgevingen en ontwikkelingsstadia. Toekomstig onderzoek moet rekening houden met de veelzijdige aard van sociaal gedrag en de genetische onderbouwing ervan om een beter inzicht te krijgen in de rol ervan in de menselijke ontwikkeling en daarmee samenhangende aandoeningen, en dit onderzoek uitbreiden naar niet-Europese bevolkingsgroepen.
Lucía is promovendus aan het Max Planck Instituut voor Psycholinguïstiek.