De EU‑deal met Egypte staat onder druk nu het land meer geld vraagt om vluchtelingen tegen te houden. In een artikel van RTL Nieuws vertelt Carolus Grütters (fellow Rechtssociologie en Migratierecht) dat de situatie “uiterst verontrustend” is, omdat Egypte al langer wordt bekritiseerd vanwege het schenden van mensenrechten. Hij benadrukt dat de EU hiermee afhankelijk wordt van een regime dat vluchtelingen vaak slecht behandelt, terwijl Europa juist zou moeten waken voor dit soort deals.
Pieter Wolters (hoogleraar Burgelijk Recht, in het bijzonder Informatiebeveiligingsrecht) reageert in Trouw op het besluit van Meta om de endtoendversleuteling op Instagram deels af te bouwen. Volgens hem is dat zorgelijk, omdat juist die versleuteling gebruikers beschermt tegen misbruik van hun gegevens. Door de beveiliging te verzwakken, worden gewone gebruikers kwetsbaarder.
Rian de Jong (universitair hoofddocent Staatsrecht) vertelt in de NPO Radio 1‑podcast Vroeg! dat het demonstratierecht in Nederland steeds meer onder druk staat. Gemeenten grijpen sneller in of leggen strengere voorwaarden op, terwijl demonstreren een grondrecht is dat voor iedereen geldt, ook als een protest luid of politiek gevoelig is. Volgens De Jong is het zorgelijk dat dit recht steeds minder vanzelfsprekend wordt en dat raakt iedereen die zijn stem wil laten horen.
Sander Steneker (universitair hoofddocent Burgerlijk Recht) legt in De Stentor uit dat een situatie zoals in Marknesse, waar kopers jarenlang in onzekerheid zaten door een veiling van bouwgrond, tegenwoordig niet meer kan gebeuren. Dat komt door een uitspraak van het Europees Hof van Justitie, die bepaalt hoe rechters dit soort kwesties moeten beoordelen. Volgens Steneker voorkomt die uitspraak dat kopers hun eigendom kwijtraken of jarenlang vastlopen door juridische procedures.
Tesseltje de Lange (hoogleraar Rechtssociologie en Migratierecht) wijst er in Trouw op dat het loonverschil tussen Aziatische en Europese bemanningsleden op schepen niet nieuw is. Ze laat zien dat dit al in het begin van de twintigste eeuw gebeurde. Aziatische zeelieden kregen toen betaald “conform de normen in hun herkomstland”. Het idee daarachter was dat het leven op Java goedkoper zou zijn dan in Nederland, en dat Indonesische werknemers daarom minder geld nodig hadden. Volgens De Lange laat deze geschiedenis zien hoe hardnekkig zulke verschillen in lonen zijn, en hoe snel werkgevers teruggrijpen op oude argumenten om lagere lonen te blijven verklaren.