Harm-Jan de Kluiver (hoogleraar Ondernemingsrecht) schreef met collega’s van andere universiteiten een artikel voor het NRC een opiniestuk over de Nederlandse Corporate Governance Code. Ze benadrukken dat de code zich moet richten op haar oorspronkelijke doel: het bevorderen van goed bestuur en het waarborgen van financiële stabiliteit en continuïteit van bedrijven. Daarnaast waarschuwen ze ervoor dat het toevoegen van brede maatschappelijke doelen, zoals duurzaamheid en diversiteit, leidt tot politieke fricties en de effectiviteit van de code ondermijnt. Verder stellen ze dat de Monitoring Commissie voornamelijk uit financiële en juridische experts moet bestaan om de kernfuncties beter te waarborgen.
Sandra Arntz (Radboud Universiteit) benadrukt in Trouw dat Nederland wereldwijd tot de achterhoede behoort in de wettelijke erkenning van het recht op een gezond milieu, wat volgens haar een fundamenteel mensenrecht is. Arntz onderzoekt buitenlandse ervaringen en stelt dat dit recht niet direct een stortvloed aan rechtszaken hoeft te veroorzaken, maar eerder kan leiden tot preventie van milieuschade doordat plannen en wetgeving vooraf aan dit recht getoetst worden. Dit zou volgens haar leiden tot minder milieu- en gezondheidsrisico’s. “Dat zorgt juist voor een afname van rechtszaken”, aldus Arntz.
Paul Minderhoud (universitair hoofddocent Rechtssociologie en Migratierecht) was te gast bij Zembla om zorg voor onverzekerden te bespreken. De invoering van de koppelingswet (in 1998) ontnam vreemdelingen zonder verblijfsvergunning het recht op een uitkering. Hierdoor konden zij geen zorgverzekering afsluiten. Minderhoud benadrukt dat er uitzonderingen gemaakt moesten worden omdat iedereen, ook vreemdelingen zonder verblijfsvergunning, recht hebben op medisch noodzakelijke zorg. Na een fraudezaak is in 2015 de zorgverzekeringswet aangepast waardoor iedereen die niet ingeschreven staat bij een gemeente zijn zorgverzekering verliest. Minderhoud bekritiseert deze wetswijziging. Hij denkt dat bij het wijzigen van de wet over het hoofd is gezien dat mensen die door een scheiding tijdelijk niet ingeschreven stonden op een adres, ook hun zorgverzekering kwijtraakten.
Henri de Waele (hoogleraar Internationaal en Europees recht) besprak voor NU.nl het arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof (ICC) tegen Netanyahu: “Juridisch gezien is het heel raar dat bepaalde landen niet willen meewerken aan het arrestatiebevel”. De Waele wijst op het Statuut van Rome, dat landen verplicht om arrestatiebevelen van het ICC uit te voeren. Hij benadrukt dat het arrestatiebevel geen symbolische waarde heeft: “Een ICC-arrestatiebevel is een ondubbelzinnig juridisch gegeven. Er zijn meer dan honderd landen bij het Strafhof aangesloten. De meeste daarvan zullen vermoedelijk getrouw meewerken.” Ondanks het erop lijkt dat Netanyahu nooit voor het Strafhof zal verschijnen, is er volgens De Waele in elk geval een intimiderend effect afgegeven.
Mark Heemskerk (hoogleraar Pensioenrecht) schreef voor Accountancy Vanmorgen een blog over de mogelijkheid voor werkgevers om premievorderingen van bedrijfstakpensioenfondsen te laten verjaren. Hij wijst op een advies van advocaat-generaal Drijber dat afwijkt van eerdere rechtspraak. Tot nu toe gold dat de verjaringstermijn van vijf jaar pas begon wanneer pensioenfondsen bekend werden met de werkgever, waardoor werkgevers vaak met hoge claims te maken kregen. Volgens Drijber is dit geen juist criterium: premievorderingen zouden periodiek ontstaan, opeisbaar worden en verjaren. Heemskerk stelt dat deze nieuwe benadering werkgevers meer kansen biedt om succesvol een beroep op verjaring te doen, maar benadrukt dat de Hoge Raad hierover nog moet oordelen.