Paul Minderhoud (universitair hoofddocent Rechtssociologie en Migratierecht) legt in Trouw uit dat het beperken van arbeidsmigratie, zoals voorgesteld door de PVV en NSC, niet haalbaar is. Een tewerkstellingsvergunning voor EU-onderdanen invoeren is volgens hem praktisch onmogelijk binnen de huidige Europese regelgeving. Minderhoud suggereert dat het beter is om sectoren met goedkope arbeid anders te reguleren. Verder bespreekt hij de problemen met de slechte leef- en werkomstandigheden van arbeidsmigranten en het belang van arbeidsmigranten: “Linksom of rechtsom: er is een enorm arbeidstekort.”
Gerard van Solinge (hoogleraar Ondernemingsrecht) bekritiseert in een opiniestuk voor het Financieele Dagblad het wetsvoorstel wat het juridische proces bij geschillen tussen aandeelhouders zou versnellen (Wagevoe). Hij vindt dat het voorstel tekortschiet. Het wetsvoorstel introduceert een nieuwe procedure bij de Ondernemingskamer, maar mist volgens Van Solinge de mogelijkheid voor de Ondernemingskamer om aandeelhouders te dwingen diens aandelen permanent over te dragen. Samenvattend concludeert Van Solinge: “Al met al leidt de Wagevoe niet per definitie tot de beoogde versnelling en versimpeling. Hopelijk neemt de Tweede Kamer de tijd er nog eens kritisch naar te kijken.”
Tesseltje de Lange (hoogleraar Europees Migratierecht) bekritiseert in onder meer een verslag van EenVandaag een afspraak tussen het Nederlandse- en het Indonesische Ministerie van Volksgezondheid. In dit project werden Indonesiërs onder valse voorwendselen als arbeidsmigranten naar Nederland gehaald om te worden ingezet in de zorg. De Lange vindt dat de Nederlandse overheid onzorgvuldig heeft gehandeld: “Die moeten kaders schetsen voor dit soort projecten. Maak de regels simpeler en duidelijker.” Ze adviseert: “Een oplossing zou zijn dat de overheid een aantal bedrijven aanwijst die zich hierover ontfermen, en niet meer elk bedrijf z’n gang laat gaan.”
Tesseltje de Lange en Ricky van Oers (universitair docent Rechtssociologie en Migratierecht) benadrukken voor NOS de betekenis van de uitspraak van de Raad van State over de beperking van asielzoekers tot 24 weken werken. De Lange benadrukt de zelfstandigheid van asielzoekers en het voorkomen van sociaal isolement, terwijl Van Oers wijst op de toegenomen bereidheid van werkgevers om asielzoekers aan te nemen: “Eerder loonde het voor werkgevers niet de moeite om tijd en energie te steken in de procedure om een tewerkstellingsvergunning aan te vragen, terwijl een asielzoeker na 24 weken al weer gedwongen was te stoppen met werken.” Ze onderstrepen beiden de kosten voor Nederland als asielzoekers niet kunnen werken.