Yong Yong Hu, promovenda Burgerlijk Recht en expert op het gebied van digitale authenticatie, benadrukt de risico’s van gezichtsherkenning bij RTL Nieuws. De aanleiding is de wens van bedrijf FastID om gezichtsherkenning ook uit te rollen in onder meer de zorg en de vliegbranche, na een succesvolle pilot bij voetbalclub NEC. Hu wijst erop dat biometrische gegevens, zoals gezichten en vingerafdrukken, niet vervangbaar zijn, waardoor verlies van controle over deze gegevens problematisch kan zijn: "Het is niet mogelijk om zomaar een ander gezicht te nemen. Het is ook niet nodig om overal biometrie voor te gebruiken. Er zijn genoeg alternatieven."
Na een doxingaanval op een rechter uitte de Amsterdamse togadriehoek vorige week in De Telegraaf zijn zorgen over de rechtsstaat. Promovenda Rechtsfilosofie Laura Davies stelt in een opinieartikel in Het Parool dat rechters steeds vaker de schuld krijgen van falend politiek beleid – en niet zonder gevolgen: "Steeds vaker voeren politici opportunistisch beleid dat in strijd is met Nederlandse wetgeving of internationale verdragen. Wanneer dit bij de rechter terechtkomt en hij dit beleid toetst aan de wet, verwijten diezelfde politici de rechter ‘activisme’ en betichten zij hem ervan ‘op de stoel van de wetgever’ te zitten. Ondertussen blijft de echte oorzaak onderbelicht: een wetgever die zijn werk niet doet of beleid maakt dat juridisch niet houdbaar is."
In onder meer De Stentor gaat hoogleraar Onteigeningsrecht Jacques Sluysmans in op de onteigening van een veehouderij in Putten, die moet wijken voor een woonwijk. Is de vrees voor onteigening van de eigenaren terecht? Sluysmans: “Als de gemeenteraad een omgevingsplan vaststelt, heeft ze alle belangen afgewogen. Hier is geconcludeerd dat een nieuwe woonwijk van groter algemeen belang is dan de positie van één veehouder. Wanneer de gemeente instemt met het omgevingsplan voor de woonwijk en er met de bewoners geen oplossing gevonden wordt, dan is de vrees voor onteigening reëel.”
Hoogleraar Staatsrecht Hansko Broeksteeg bespreekt in onder meer De Provinciale Zeeuwse Courant (PZC) de kansen van Hugo de Jonge om Commissaris van de Koning in Zeeland te worden, en de mogelijke invloed daarop van de parlementaire enquête naar het coronabeleid. Hij stelt dat de enquête waarschijnlijk zal concluderen dat het kabinet, en daarmee ook De Jonge, anders had moeten handelen. Tegelijkertijd acht hij de kans klein dat de uitkomsten in Zeeland tot verstoorde verhoudingen leiden. Provinciale Staten moeten volgens hem afwegen of De Jonge goed kan functioneren, ondanks de negatieve reacties die hij krijgt. ,,Als het gaat om draagvlak onder de bevolking ligt dat eigenlijk ook daar, als volksvertegenwoordiging."