Leon Wecke prijs
Leon Wecke prijs

‘Liever een slechte vrede dan een goede oorlog’

De tweejaarlijkse Leon Weckeprijs wordt dit jaar toegekend aan documentairemaker Sinan Can, bekend van prijswinnende tv-programma’s over Afghanistan, Syrië en Irak. Can zal in een feestelijk programma op 29 september de prijs in ontvangst nemen. ‘Ik voel me verwant met Leon, omdat hij een pacifist was in hart en nieren.’

De prijs is ingesteld ter nagedachtenis van de in 2015 overleden politicoloog en polemoloog Leon Wecke, oud-directeur van het Studiecentrum voor Vredesvraagstukken, tegenwoordig: Centrum voor Internationaal Conflict - Analyse & Management (CICAM) van de Radboud Universiteit. Eerdere winnaars waren journalisten Carolien Roelants en Ko Colijn . Eind deze maand zal Can aan de hand van een aantal fragmenten uit zijn documentaires zijn denken over oorlog en vrede uit de doeken doen.

Can reageert verheugd op de toekenning, te meer vanwege zijn verwantschap met het denken van Wecke. Hij leerde hem kennen als researcher van het tv-programma Zembla (tussen 2005 en 2011), toen Wecke een van zijn informanten was. ‘Ik vond zijn manier van uitleggen erg prettig. Ik voel me verwant met Leon omdat hij een pacifist was in hart en nieren en volkomen terecht de koning van de vredesbeweging werd genoemd. Hij en ik geloven in een vreedzame planeet, liever een slechte vrede dan een goede oorlog.’

Aandacht voor jihadgangers 

De jury honoreert kritische en dwarse denkers die een bijdrage leveren aan de publieke discussie over oorlog, vrede en internationale politiek. Het juryrapport noemt het werk van Can ‘kritisch ten aanzien van onrecht’, en prijst hem in het zoeken naar ‘nuance, diepgang en oprechte interesse in wat mensen drijft’. Genoemd worden zijn programma’s.

De verloren kinderen van het Kalifaat en My 9/11, waarin Can (vanuit Afghanistan) samen met Floortje Dessing (vanuit de VS) de wereldwijde gevolgen van de aanslag in beeld heeft gebracht.

In zijn programma Retour Kalifaat (2021) onderzocht Can de motieven van drie in Syrië gevangen genomen westerse jihadgangers. Het juryrapport ziet hierin een verwantschap met het denken van Wecke, die altijd een doorbraak zocht in het gangbare zwart-witdenken over oorlog en vrede. Ook Wecke zocht aandacht voor wat mensen drijft, juist ook mensen die zich volgens het gangbare beeld schuldig maken aan ‘geweld en terrorisme’.

Gevraagd naar de huidige berichtgeving over de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, brengt Can een aantal onderbelichte invalshoeken om de aandacht: ‘Wat ik mis is de economische kant van deze oorlog. Hoeveel verdient de militaire economie hieraan? Welke bedrijven, wat voor soort wapens? Ook hoor ik weinig over de schade aan de natuur.’ In dit ‘dwarse geluid’ horen we een echo van de colleges en lezingen van Wecke.

De twee kanten van de oorlog | Publieksprogramma met Sinan Can, met een interview aan de hand van door Can geselecteerde fragmenten uit zijn documentaires en de uitreiking van de Leon Weckeprijs | Vrijdag 29 september, 15.30 uur, Leon Weckezaal, Elinor Ostromgebouw, Radboud Universiteit | Aanmelden via mail naar: cicam [at] fm.ru.nl (cicam[at]fm[dot]ru[dot]nl)

Contactinformatie

Thema
Internationaal, Samenleving