Professionalisering werkt beter in cocreatie
Die actieve rol – niet alleen opleiden, maar samen schetsen, passen, meten, creëren en voortbouwen – past de universiteit goed. Calijn vindt het belangrijk dat de universiteit zich binnen NAPL en in de onderwijsregio’s nu ook goed kan profileren als sparringpartner en cocreator. Zelf is ze lid van de NAPL-groep die zich bezighoudt met het landelijk definiëren van expertrollen voor leraren.“Wat ik zo mooi vind, is dat elke partij in deze groep – scholen, opleidingen, de beroepsgroep – iets in te brengen heeft waar de ander wijzer van wordt. En waar we dus samen verder mee komen. We vullen elkaar aan, combineren wetenschap met praktijk en professionaliseren zo ook elkaar.”
Van vraag naar oplossing
Calijn geeft een voorbeeld: “De Radboud Universiteit heeft veel kennis over digitale geletterdheid en kunstmatige intelligentie. Als scholen in de regio willen onderzoeken hoe ze digitale vaardigheden in hun vakken kunnen verankeren, kunnen wij daarvoor onze experts en vakdidactici inzetten. En andersom: een school die vooroploopt op dit gebied kan ons uitnodigen onze expertise in te voegen om samen een wetenschappelijk onderbouwd praktijktraject te ontwerpen.”
Vanessa vult aan: “Het gaat steeds om die gezamenlijke zoektocht naar wat werkt. Wat is de vraag of de uitdaging? Wat is al aanwezig en wat ontbreekt nog? Wie hebben we daarbij nodig? Als we die inventarisatie samen goed doen en ons samen buigen over gedeelde oplossingen, kunnen we een doorlopende leerlijn ontwikkelen waarin bestaande initiatieven worden versterkt en nieuwe van de grond komen.”
Dit kunnen de scholen niet alleen, dit kunnen de opleiders niet alleen; dit vraagstuk moeten we echt samen aanpakken.
Knelpunten oplossen
Vanessa en Calijn zijn positief, maar wijzen erop dat veel docenten juist door het lerarentekort nauwelijks tijd kunnen vrijmaken voor professionalisering. Vanessa: “Het is prachtig dat er zoveel geld beschikbaar komt voor professionalisering. Maar als leraren zeggen: ‘Ik kan of wil mijn klas nu niet alleen laten, dan komen we niet veel verder. Dan werkt het lerarentekort het lerarentekort verder in de hand. Dat is een knelpunt dat we samen moeten oplossen. Ook dáárom is het zo goed dat we hier structureel samen de schouders onder zetten.Dit kunnen de scholen niet alleen, dit kunnen de opleiders niet alleen. Dit vraagstuk moeten we echt samen aanpakken.”
Samen het verschil maken
“Het lerarentekort is een probleem waar wij als universiteit onze verantwoordelijkheid voor nemen”, zegt Calijn. “Dat is onderdeel van onze maatschappelijke taak.” De universiteit neemt die verantwoordelijkheid ook voor andere terreinen – denk aan de domeinen zorg en overheid, waar de krachtenbundeling van wetenschap, praktijk en maatschappelijke betrokkenheid essentieel zijn om te komen tot oplossingen die werkelijk verschil maken. Calijn: “Toch denk ik dat veel mensen niet weten wat een universiteit allemaal te bieden heeft bij de aanpak van dergelijke vraagstukken. Natuurlijk, we leiden studenten en zij-instromers op, bieden nascholing aan professionals en doen veel en gevarieerd onderzoek. En we zijn dus óók een goede partner om ontwerp- en ontwikkelprocessen mee op te starten. We kunnen helpen de juiste vragen te stellen, verbanden te leggen tussen wetenschap en praktijk en het gedeelde maatschappelijke belang scherp te krijgen. Zo kunnen we in samenwerking en cocreatie echt het verschil maken.”
Heb je interesse in een samenwerking of wil je meer weten over de (maatwerk)mogelijkheden? Neem dan gerust contact met ons op.
