Met haar onderzoeksgroep onderzoekt Sietske Fransen hoe kennis door wetenschappers én kunstenaars in vroegmodern Europa (ca. 1500–1800) werd gevisualiseerd. En meer nog: hoe het beeld-maken als proces zelf tot nieuwe inzichten leidde. Hoe ontstond een afbeelding die we nu als wetenschappelijk categoriseren? Wie waren erbij betrokken en hoe werden ze gemaakt? Sietske combineert methoden uit de kunst- en wetenschapsgeschiedenis, intellectuele geschiedenis en cultuurgeschiedenis. Dit onderzoek brengt de kennispraktijken van de vroegmoderne tijd in beeld — en biedt tegelijk een spiegel voor onze hedendaagse visuele cultuur.
Over Sietske Fransen
Fransen startte haar academische carrière aan Universiteit Utrecht, waar ze na een propedeuse in biologie in 2007 haar bachelordiploma Taal- en Cultuurstudies/Mediëvistiek behaalde. Vervolgens behaalde ze in 2008 een masterdiploma in Cultural and Intellectual History of the Renaissance aan The Warburg Instituut aan de University of London. In 2010 begon ze hier aan haar promotietraject, waarin ze onderzocht hoe artsen in de zeventiende eeuw hun talen inzetten om verschillende publieken te bereiken met ook net andere informatie. Ze promoveerde met haar proefschrift, “Exchange of Knowledge through Translation: Jan Baptista van Helmont and his Editors and Translators in the Seventeenth Century”, waarin ze liet zien dat de invloed van vertalers vaak groot is: zij leggen hun eigen accenten door woordkeuzes, weglaten of invoegen van stukken tekst en maken dus vaak een gedeeltelijk nieuw boek op naam van de auteur.
Na haar promotie begon Fransen haar onderzoek naar visuele communicatiestrategiën in de zeventiende eeuw als Postdoctoral Fellow in de afdeling van Lorraine Daston aan het Max Planck Instituut voor Wetenschapsgeschiedenis in Berlijn. Tussen 2015 en 2019 was ze Postdoctoral Associate in het interdisciplinaire project “Making Visible: the visual and graphic practices at the Royal Society, 1660-1710 aan de University of Cambridge. Sinds 2019 leidt ze een eigen onderzoeksgroep “Visualizing Science in Media Revolutions” aan de Bibliotheca Hertziana – Max Planck Instituut in Rome. Ook is ze sinds 2021 co-investigator voor het NWO Open Competitie project “Visualizing the Unknown: Scientific Observation, Representation and Communication in 17th-century Science and Society”, dat zich richt op de vroegmoderne visuele en materiële cultuur van de microscopie en de fluïde grenzen tussen wetenschap en kunst in deze periode.
Foto door Enrico Fontolan.