Voor Jana voelt de onderscheiding als erkenning voor de tijd en energie die ze in het studentenleven heeft gestoken. “Ik was ook diep vereerd toen ik hoorde dat anderen de moeite hadden genomen om mij te nomineren. Ik hoop dat deze prijs een teken is van groeiende zichtbaarheid voor internationale studenten. We zijn hier niet alleen om te studeren, maar ook om bij te dragen, gemeenschappen op te bouwen en verandering te brengen.”
We zijn hier niet alleen om te studeren, maar ook om bij te dragen, gemeenschappen op te bouwen en verandering te brengen.
Welzijnstrainingen toegankelijk maken
Een van Jana’s belangrijkste initiatieven was het beschikbaar maken van welzijns- en stressmanagementtrainingen in het Engels. Het idee ontstond uit haar eigen ervaring tijdens haar bestuursjaar bij SPiN, waarin ze veel stress ervoer. Ze dacht in het begin dat dit normaal was omdat niemand van de bestuursleden iets van een voorbereiding had gehad voor de uitdagingen die voor hen lagen. “We steunden elkaar, maar ik had altijd het gevoel dat we beter toegerust hadden kunnen zijn om met die druk om te gaan.”
Tijdens een vak in haar studie psychologie werkte ze samen met andere oud-bestuursleden aan een stressmanagementinterventie. Als studentassessor hielp ze bij het verkrijgen van financiering en stelde ze het programma voor aan het nieuwe bestuur. “Het is ontzettend waardevol om te zien dat nieuwe bestuursleden zich nu zelfverzekerder en beter ondersteund voelen.”
Toch worden veel welzijnsvoorzieningen nog steeds alleen in het Nederlands aangeboden. “Juist internationale studenten voelen zich daardoor vaak buitengesloten. Daarom vond ik het belangrijk dat deze training ook in het Engels beschikbaar kwam, zodat niemand tussen wal en schip valt.”
Een pionier
De jury noemde Jana een pionier. “Ik moest daar wel om lachen, want zo heb ik mezelf nooit gezien. Mijn vrienden noemen me een ‘kop-door-de-muur’-type: ik trek regels die niet logisch zijn in twijfel en spreek me uit als iets niet klopt. Ook had ik gehoord dat voor een studentassessor Nederlands een vereiste was en dacht: ‘Maar waarom?’ Dat moment zette me aan. Ik besefte hoe belangrijk representatie is en wilde laten zien dat het mogelijk is.”
Jana hoopt dat de onderscheiding een signaal afgeeft aan de bredere Radboud-gemeenschap. “Zeker nu, met de politieke verhalen die suggereren dat internationale studenten alleen komen om een diploma te halen en daarna vertrekken, is deze erkenning belangrijk. Het laat zien dat we hier zijn voor meer dan alleen colleges. Onze perspectieven doen ertoe. Maar om dat echt te realiseren, is openheid nodig van beide kanten.”
Doelen en uitdagingen als studentassessor
Als studentassessor wilde Jana bijdragen aan een sociaal veilige en inclusieve faculteit. Met haar ervaring binnen studieverenigingen en commissies had ze al een goed beeld van het studentenleven. Wat ze niet had voorzien, was hoeveel aandacht er zou uitgaan naar bezuinigingen en protesten. “Toch was ik er klaar voor om het perspectief van studenten in de bestuurskamer te brengen.”
De taal vormde een grote uitdaging. “Bestuursvergaderingen zijn in het Nederlands. Omdat ik Duits ben had ik een kleine voorsprong, maar het was alsnog lastig. Ik moest leren door te doen, betekenissen uit de context te halen, vragen te stellen en veel huiswerk te maken.”
Soms werd duidelijk, subtiel of niet, dat internationals niet echt welkom waren in deze ruimtes. Dat deed pijn.
De emotionele uitdagingen waren soms nog zwaarder. “Naarmate het politieke debat over internationalisering verhardde, kwam ik in situaties terecht waarin duidelijk werd, subtiel of niet, dat internationals niet echt welkom waren. Dat deed pijn. Ik voelde dat ik extra goed moest zijn, extra voorbereid, omdat ik niet alleen mezelf vertegenwoordigde, maar ook het idee dat internationale studenten waardevol kunnen bijdragen.”
Ruimte maken voor anderen
Aan toekomstige studentassessoren, en in het bijzonder internationale studenten, geeft Jana het volgende mee: “Wees niet bang om je stem te gebruiken en ontwikkel een dikke huid. Niet iedereen zal blij zijn met de extra moeite die het kost om jou erbij te betrekken, maar juist daarom is jouw aanwezigheid belangrijk.”
Ze benadrukt ook het belang van steun. “Je hoeft het niet alleen te doen. Ik heb veel steun gehad van de Facultaire Studentenraad en andere assessoren. Dat maakt echt verschil.”
Tot slot zegt ze: “Je hoort in de ruimte thuis. Ook als er nog nooit iemand zoals jij is geweest, betekent dat niet dat jij er niet hoort. Het betekent dat jij ruimte maakt voor anderen om te volgen.”