Volgens Visseren-Hamakers is taal niet neutraal, omdat het niet alleen de werkelijkheid beschrijft maar het ook mede vormgeeft. Uitdrukkingen en woorden weerspiegelen wat een samenleving belangrijk vindt. Echter, veel van de bestaande uitdrukkingen zijn dieronvriendelijk, normaliseren geweld of geven een niet-duurzaam wereldbeeld weer, terwijl er bewust kan worden gekozen voor alternatieven. Visseren-Hamakers geeft aan dat taal ertoe doet en beter móet, omdat maatschappelijke verandering ook begint bij kleine woordkeuzes. Immers, we communiceren dagelijks met elkaar. Op die manier kan er volgens haar naar een meer liefdevolle samenleving worden toegewerkt.
Graag de boekpresentatie bijwonen in de Eerste Kamer? Meld je dan hier aan.