Radboud Universiteit
Zoek in de site...

Homo zijn in een kleine stad met een groot hart: ‘Dit is echt een toevluchtsoord’

Datum bericht: 19 juli 2021

C659BD9A5085451FA64500C3E7CA4EF0

Bron: Eigen foto

De homoscene in Nijmegen is klein, maar actief. De lokale LGBTQ+-jongerenorganisatie Dito wil een plek bieden aan jonge homoseksuelen, midden in het centrum van de stad. Want de vrijheid om jezelf te zijn, te houden van wie je wilt houden en een plek op te eisen in een maatschappij waar je voortdurend geconfronteerd wordt met de druk om jezelf een etiket op te plakken, is niet voor iedereen even vanzelfsprekend. Hoewel Rens Makkink, bestuurslid van Dito, vindt dat Nijmegen een veilige stad is voor zijn gemeenschap, is er nog genoeg ruimte voor verbetering. Vandaag ging het DEI-bureau met deze 23-jarige Radboudstudent om de tafel om te praten over zijn organisatie, de uitdagingen waar hij voor staat en de steun die hij krijgt van zijn medestudenten.

Verre van volmaakt

Hoewel Dito bij de meesten enkel bekend staat als een gezelligheidsvereniging, is de organisatie ook actief als belangenbehartiger. Op deze manier probeert zij iets te betekenen voor iedereen - van homo’s die nieuw zijn in Nijmegen tot jongeren die nog worstelen met hun seksualiteit. “We borrelen samen, maken uitstapjes en organiseren feestjes, maar we proberen ook maatschappelijk betrokken te zijn door bijvoorbeeld seminars over LGBTQ+-rechten te organiseren. We willen echt een veilige ruimte creëren voor mensen die zich op andere plekken niet echt gehoord of gezien voelen. Iedereen moet zich welkom voelen.”

Als student aan de Radboud Universiteit heeft Rens de kans gehad om de bezienswaardigheden en geluiden van de stad goed te leren kennen. En hoewel hij vindt dat men in Nijmegen over het algemeen vrij tolerant is ten opzichte van homo’s, is de situatie nog verre van volmaakt. “Natuurlijk, het kan altijd beter, ook op de campus. Dat gezegd hebbende, de universiteit mag trots zijn op de manier waarop ze met deze onderwerpen omgaat. Maar van tijd tot tijd word je nog steeds gezien als ‘anders’. Ik ben er vrij zeker van dat dat onvermijdelijk is. Het gebeurt overal in Nederland en in de rest van de wereld. Dat kan vervreemdend voelen.”

Van het platteland naar de stad

Nijmegen, dat bekend staat als een vooruitstrevende stad, heeft altijd beweerd een plek te zijn waar iedereen zich thuis kan voelen. Hoewel de werkelijkheid anders kan zijn, zit er volgens Rens wel een kern van waarheid in. Zeker in vergelijking met de meer landelijke delen van het land. “Een paar decennia geleden was Nijmegen een centrum voor activisten. Dat is wel wat veranderd, maar ik heb niet het idee dat het afdoet aan de lokale acceptatie van LGBTQ’ers. We ontmoeten veel mensen met verschillende achtergronden, misschien opgegroeid buiten Nijmegen in een religieuze gemeenschap of een landelijk gebied. Deze plaatsen staan niet altijd bekend als de meest tolerante. In die zin kan de stad voor veel homo’s een echt toevluchtsoord zijn. Ook voor mij.”

Opgegroeid op het platteland, is Rens maar al te bekend met sommige van de uitdagingen waar homo’s buiten de stedelijke gebieden mee te maken krijgen. Hoewel hij zelf een fijne jeugd heeft gehad, vooral dankzij zijn familie, hebben sommige van zijn leeftijdsgenoten minder geluk gehad. “Voor mij was het allemaal goed, maar ik voel me er gewoon niet thuis. In een stad als Nijmegen daarentegen is er altijd wel iemand voor je. Zeker als je deel uitmaakt van een gemeenschap als Dito. Dat kan heel bevrijdend zijn. Die nieuwe vrijheid heeft me in staat gesteld mezelf veel beter te leren kennen. Hoewel homoseksualiteit deel uitmaakt van mijn leven, definieert het mij niet als persoon. Dat klinkt misschien vreemd uit de mond van een bestuurslid van een LGBTQ+-organisatie, maar we hebben deze gemeenschap juist opgebouwd om ons niet anders te hoeven voelen onder onze leeftijdsgenoten.”