Radboud Universiteit
Zoek in de site...

In de keuken van digitalisering

We willen onze collecties toegankelijk maken voor een breed publiek van studenten, onderzoekers en belangstellenden in ruime zin. Digitalisering is tegenwoordig een haast vanzelfsprekende manier om de toegankelijkheid te vergroten. Het is dan ook een van onze speerpunten en staat als zodanig in het Collectiebeleidsplan. Om erfgoed digitaal toegankelijk te maken, zijn er heel wat stappen nodig: van het selecteren wat er gedigitaliseerd wordt en het aanbrengen van goede metadata, zodat al die schatten te vinden zijn, tot het bieden van een aantrekkelijke publieksvriendelijke presentatie. In dat traject is het feitelijke scannen vanzelfsprekend van groot belang. Sinds enkele maanden wordt de scanner vijf dagen per week intensief ingezet. We hebben sinds kort een nieuw team van inmiddels goed ingewerkte student-assistenten die daarbij een cruciale rol spelen.

Alex Wissink aan de scanner. Foto: Emma Ruiter

“We maken meer boeken beschikbaar, en er zijn zoveel onbekende en vaak heel bijzondere boeken die je graag aan het grote publiek wilt laten zien” zeggen alle studenten die betrokken zijn. Katelijn Vooijs benadrukt: “Ik heb zelf als student tijdens de coronacrisis gemerkt hoe fijn het is als ik oude documenten digitaal kan bekijken. Ik kon niet altijd naar de bibliotheek om het boek zelf in handen te hebben, en met een digitale versie kon ik overal mijn studie voortzetten”.

De magie van bijzondere boeken maakt het boeiend werk om te doen, aldus Tobias van de Sanden: “Ik vind het zo fascinerend om boeken onder ogen te krijgen die eigenlijk uit een hele andere wereld komen en zijn samengesteld door mensen die uit die hele andere wereld komen. Ik vind het haast iets magisch”. Ook Sterre van den Berg benadrukt de kracht van die haast mysterieuze boeken: “Ik vind het bijzonder dat ik zoveel moois van dichtbij mag bekijken. Elk boek is weer anders. Het ene boek is heel stug en lijkt niet gelezen te willen worden, het andere boek is zo kwetsbaar en aangetast dat het lijkt alsof iemand het overal mee naar toe heeft genomen. Als je een rijke fantasie hebt, slaat die, tussen alle boekbanden, uitvouwbare platen, grote initialen en ondefinieerbare vlekken, volledig op hol”.

Imke Simons staat al langer aan de scanner en is de meest ervaren kracht: “Ik krijg er energie van wanneer de kennis uit de depots ontsloten wordt en op een eigentijdse wijze wordt toegepast. Het was dan ook erg mooi een bijdrage te kunnen leveren aan het tot stand komen van het boek Zwerfgoed: Doeboeck Ter Leering ende Vermaeck van Katinka Polderman en Sophie Reinders”.

Het scannen, het in residence-project van Polderman en Reinders (en ook dat van Clean Pete) en de presentatie van een keuze uit de collectie in de digitale Radboud Boekenkast, het zijn allemaal onderdelen van het werk rond de Nijmeegse erfgoedcollecties. Juist de onzichtbare activiteiten zijn daarbij essentieel. Als er in de zomer niet volop gescand was, had Zwerfgoed niet kunnen verschijnen, en het scannen dat momenteel volop plaatsvindt leidt nu al tot enkele fraaie presentaties in het komende jaar. Met dank aan onze scanners!