Aanleiding
Een op de drie afspraken bij de huisarts betreft klachten van het bewegingsapparaat, dit is het geheel van botten, spieren, pezen, gewrichten en andere structuren die samen zorgen voor de beweging van het lichaam. Studenten aan de Medische Faculteit verschillen in hun bekwaamheid bij het uitvoeren van lichamelijk onderzoek aan dit systeem. Daarnaast voelen niet alle studenten zich zeker over het uitvoeren van dit onderzoek in hun toekomstige carrière. Is het curriculum verantwoordelijk voor deze verschillen?
Hypothese
Marloes wil met haar onderzoek inzicht krijgen in de verschillen tussen de curricula van Nederlandse medische faculteiten met betrekking tot het lichamelijk onderzoek van het bewegingsapparaat. Daarnaast onderzoekt ze hoe een curriculum invloed heeft op de motivatie van studenten om vaardigheden, zoals het doen van lichamelijk onderzoek van het bewegingsapparaat, te leren.
Gewenste oplossing
Het onderzoek heeft als doel om het medisch onderwijs te verbeteren door de oorzaken van verschillen in competentie en zelfvertrouwen onder medische studenten te achterhalen. Door eventuele tekortkomingen in het huidige curriculum aan het licht te brengen, kunnen we nieuwe mogelijkheden vinden om het curriculum aan te passen en zo de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. Dit zal leiden tot een groter zelfvertrouwen bij studenten wanneer zij de praktijk in gaan.
Plan van aanpak
Marloes begint het project door een vragenlijst te verspreiden onder acht Nederlandse medische faculteiten. Deze vragenlijst behandelt onderwerpen zoals het aantal contacturen en de variatie in het aangeboden onderwijs betreffende het bewegingsapparaat. Vervolgens worden de curricula van drie faculteiten voor het onderwijs bewegingsapparaat in meer detail met elkaar vergeleken. Ook nemen studenten van deze drie faculteiten deel aan een focusgroep waarin meer inzicht wordt verkregen in de relatie tussen motivatie voor het onderwijs lichamelijk onderzoek bewegingsapparaat en de inrichting van een curriculum.